ฟิ้ว!
บรรพชนปีศาจกระดูกเคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่ง ทว่าก็ทำได้เพียงหลบพ้นการทะลวงจากด้านหน้าของลำแสงกระบี่อย่างหวุดหวิด
แขนขวาของมันถูกปราณกระบี่คมกริบเฉียดผ่าน ดาบเหล็กเล่มนั้นพร้อมแขนขวาที่จับดาบขาดสะบั้นตรงหัวไหล่ ร่วงกระแทกพื้นทันที
ขั้นกระดูกถูกลำแสงกระบี่ถล่มจนเกิดหลุมลึกไร้ก้น ถ้ำกระดูกทั้งถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กระดูกสีขาวตามผนังทั้งสี่ด้านร่วงกราวลงมา
ปีศาจเฒ่าที่ถือไม้เท้าถูกลำแสงกระบี่แทงทะลุไม้เท้ากระดูก จนตัวไม้ระเบิดแยกเป็นสองท่อนกลางลำตัว ร่างของมันถูกกระแทกเข้าไปในกำแพงกระดูกโดยตรง
ส่วนปีศาจเฒ่าที่สะพายกระบี่ แม้ไม่ได้ถูกลำแสงกระบี่ปะทะโดยตรง แต่ก็ถูกคลื่นกระแทกกวาดเข้าใส่กลางอก เกราะกระดูกบนหน้าอกแตกร้าวเป็นเส้นเล็กละเอียด
กระบี่กระดูกหลุดจากมือ ลอยไปปักติดผนังหิน มันเซถอยหลังไปกว่าสิบก้าวจึงฝืนประคองร่างให้มั่นคงได้
บรรพชนปีศาจกระดูกกุมแขนที่ขาด เซถลาลงพื้น ใบหน้าไร้ความสงบนิ่งแม้แต่น้อย
ร่างเนื้อของเซียวหานที่มันยึดครองมานี้ แม้จะผ่านการหลอมสร้างใหม่ด้วยปราณอำมหิตกระดูกแล้ว ท้ายที่สุดก็ไม่ใช่เปลือกร่างเดิมของปีศาจกระดูก ความเร็วในการฟื้นฟูจึงห่างชั้นกับร่างแท้จริงมาก
อีกด้านหนึ่ง ปีศาจนำทางตัวนั้นคุกเข่าลงกับพื้นแล้ว แสงในดวงตาที่มีรูม่านตาเรียวยาวกำลังหม่นดับลงด้วยความเร็วที่เห็นได้ชัด
แต่มันยังคงจ้องบรรพชนปีศาจกระดูก จ้องปีศาจตนที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากมัน
อ่อนแอเกินไป
ร่างปีศาจนี้อ่อนแอเกินไป
หากมันยังเป็นเซียวหาน หากยังเป็นเจ้าสำนักกระบี่เหล็กผู้มีพลังบำเพ็ญขั้นเปลี่ยน กระบี่นี้ย่อมตรึงบรรพชนปีศาจกระดูกไว้บนขั้นกระดูกได้ ทั้งคนทั้งวิญญาณ
แต่มันเป็นเพียงปีศาจที่ถูกวิชาสลับร่างสะท้อนกลับเล่นงาน อาศัยการเผาผลาญวิญญาณจึงฝืนฟาดกระบี่นี้ออกมาได้