แสงตะวันสดใสสาดต้องร่างสูงสง่าของลู่หยวน ขับเน้นกลิ่นอายคมกริบที่มุ่งหน้าไปไม่หวนกลับให้เด่นชัดยิ่งขึ้น
สวีฮ่าวไม่เคยพบผู้บัญชาการปราบมารที่อายุน้อยถึงเพียงนี้มาก่อน ทว่าเสื้อคลุมแพรลายตราราชโองการสีม่วงแดงนั้น ไม่มีทางเป็นของปลอมได้อย่างแน่นอน
แม้ใบหน้าของลู่หยวนจะไม่ตรงกับผู้บัญชาการปราบมารที่เขาเคยพบเห็น แต่แรงกดดันแห่งขั้นเวหาที่แผ่ออกมาจากร่าง กลับอยู่ในระดับเดียวกับผู้บัญชาการปราบมารที่เขาเคยพบ
สวีฮ่าวตื่นเต้นจนไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อหลายวันก่อน สำนักงานกิ่งได้รับประกาศจากสำนักปราบมารระดับจวง แจ้งว่าผู้บัญชาการปราบมารคนใหม่ ลู่หยวน ถือครองตราปราบมารรอบหกสิบปี มีอำนาจควบคุมดูแลอำเภอต่าง ๆ และกำลังมุ่งหน้าไปยังสามอำเภอทางตะวันตกเฉียงใต้เพื่อกวาดล้างภัยปีศาจ
ได้ยินว่าคนผู้นี้สังหารปีศาจไปมากมาย ทำลายสาขาของลัทธิเซียนอมตะไปหลายแห่ง ทั้งยังสังหารทูตเทพอิ๋นอูจี้ จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วสำนักปราบมารชิงโจว
แต่อำเภอติ้งอันตั้งอยู่ในดินแดนชายขอบ เหตุใดใต้เท้าลู่จึงมาถึงชายขอบได้ในพริบตา?
ได้ยินว่ายมบาลเสื้อเลือดผู้นี้มีพลังบำเพ็ญขั้นเปลี่ยนหรือ?
เหลวไหลสิ้นดี ขั้นเปลี่ยนบ้าบออะไรกัน
อำนาจแห่งฟ้าดินรอบกายคนผู้นี้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับตัวเขา ทุกย่างก้าวล้วนมีพลังอันยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินเสริมหนุนอย่างชัดแจ้ง เขาคือยอดฝีมือขั้นเวหาที่แท้จริงยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น
ข่าวกรองระบุว่าเขามีพลังบำเพ็ญเพียงขั้นเปลี่ยน คำตอบนั้นเห็นได้ชัดอยู่แล้ว
พลังบำเพ็ญของใต้เท้าลู่ทะลวงขั้นขึ้นอีกแล้ว
ข่าวกรองเหล่านั้นล้าหลังความเร็วในการก้าวหน้าของเขาไปไกลโข