ภายในห้อง ของวิเศษจากฟ้าดินทั้งสามชิ้นถูกวางเรียงอยู่บนโต๊ะ
เห็ดเซียนอัคคีแผ่ไอร้อนจาง ๆ ออกมา
ภายในเอ็นโสมมังกรมีแสงวูบไหวหมุนวนอยู่ราง ๆ
เหนือครั่งปิดผนึกยาเก้าเวียนคืนดั่งเดิมแผ่กลิ่นหอมหวานเย็นชื่น
หากนำของล้ำค่าเหล่านี้ไปไว้ที่สำนักปราบมารชิงโจว อย่างน้อยต้องใช้แต้มบุญคุณสองร้อยแต้มจึงจะแลกได้สักชิ้น
แต่ลู่หยวนใช้เพียงกระดิ่งกดปีศาจศพชิ้นเดียวก็แลกมาได้ถึงสามชิ้น เรียกว่าทำกำไรได้มหาศาล
เขานั่งขัดสมาธิบนเตียง แล้วเคี้ยวเห็ดเซียนอัคคีสองสามคำก่อนกลืนลงไป
กระแสความร้อนระอุปะทุขึ้นในร่าง พุ่งพล่านไปตามเส้นมรรค เผาจนเส้นเลือดบนหน้าผากเต้นตุบ ๆ
“ของดีจริง ๆ แค่เผ็ดร้อนไปหน่อย”
ลู่หยวนไม่หยุดพัก หยิบเอ็นโสมมังกรยัดเข้าปาก
ฤทธิ์ยาทั้งสองสายผสานเกี่ยวพันกัน ก่อนทะลักมุ่งสู่สายมรรควิเศษทั้งแปด
ฤทธิ์ยาราวกับน้ำป่าหลาก สิ่งอุดตันที่ขวางทางถูกซัดแตกกระจายง่ายดายประหนึ่งกระดาษบาง
ลู่หยวนกัดฟันแน่น เส้นมรรคถูกดันจนถึงขีดจำกัด ราวกับกำลังจะแตกออก
ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เส้นเลือดบนหน้าผากเต้นระริก
ชั้นที่แปด
ชั้นที่เก้า
สมบูรณ์!
ตูม!
เมื่อทะลวงผ่านสิ่งกีดขวางชั้นสุดท้าย สายมรรคสมัคยทั้งสิบสองกับสายมรรควิเศษทั้งแปดก็เชื่อมต่อถึงกันอย่างสมบูรณ์
พลังวิญญาณดุจสายน้ำที่เขื่อนพัง ไหลเวียนทั่วเส้นมรรคทั้งร่างเป็นวัฏจักรไม่รู้จบ
ความเจ็บปวดถอยห่างราวคลื่นน้ำลด ลู่หยวนผ่อนลมหายใจยาว ความรู้สึกปลอดโปร่งและสบายกายที่ยากบรรยายเข้ามาแทนที่
ขั้นเริ่มต้นสมบูรณ์!
เขารวบรวมจิตใจให้สงบ แล้วกินยาเก้าเวียนคืนดั่งเดิมลงไป