ถ้ำกระบี่หลังเขา
ศพของผู้อาวุโสเหอนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ศีรษะถูกหนามผลึกยิงระเบิด เลือดทะลักจากบาดแผลตรงลำคอราวกับน้ำพุ
มือของเขากำกระบี่ยาวแน่น จวบจนสิ้นใจยังนึกไม่ถึงว่าจะถูกผู้เยาว์ที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นเปลี่ยนสังหาร
เขาเองก็อยู่ขั้นเปลี่ยนเช่นกัน ด้วยได้รับการเสริมพลังจากเจตจำนงกระบี่ที่บรรพชนแต่ละรุ่นทิ้งไว้ในถ้ำกระบี่ เขาจึงมั่นใจว่าต่อให้ต้องรับมือผู้บำเพ็ญขั้นเดียวกันสองคนพร้อมกัน ก็ไม่มีทางเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
ทว่าลู่หยวนไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย ตั้งแต่ก้าวเข้าถ้ำกระบี่จนหนามผลึกระเบิดศีรษะ ใช้เวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้น
ขณะที่กำลังจะหมุนกาย พื้นใต้เท้าก็พลันสั่นสะเทือน
เสียงกัมปนาทสะท้านฟ้าดังมาจากทางยอดเขาถามกระบี่
คลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่กระจายกลางเวหา มวลเมฆพลิกปั่นราวกับเดือดพล่าน ถูกแรงสั่นสะเทือนฉีกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ก่อนระเบิดออกไปทั่วทุกทิศ
แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้บนเส้นทางภูเขา ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากพลังวิญญาณฟ้าดินที่ปั่นป่วนอย่างรวดเร็ว
ลู่หยวนหันไปมอง ดวงตาดำสนิทไร้ซึ่งความหวาดหวั่นต่อผู้แข็งแกร่งขั้นเวหา มีเพียงความเด็ดเดี่ยวที่จะถอนรากถอนโคน
ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์สำนักกระบี่ทั้งสามกับศิษย์แกนหลักจำนวนหนึ่งล้วนถูกสังหารสิ้นแล้ว เหลือเพียงเจ้าสำนักจ้าวหานซานที่ยังขัดขืนอย่างดื้อรั้น
นั่นคือผู้แข็งแกร่งขั้นเวหา จะปล่อยให้หนีไปไม่ได้เด็ดขาด มิฉะนั้นครึ่งชีวิตที่เหลือของเขาคงไม่มีวันสงบสุข!
เฮ่อหลานเจินสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่แผ่ออกจากร่างลู่หยวน จึงอดเอ่ยเตือนมิได้
“ใต้เท้าลู่ นั่นเป็นการต่อสู้ของขั้นเวหา ท่านอย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่า”
“มิฉะนั้นนอกจากจะช่วยท่านเสิ่นไม่ได้แล้ว ยังจะกลายเป็นช่องโหว่ให้จ้าวหานซานโจมตีด้วย”
ลู่หยวนไม่หันกลับมา ดวงตาดำสนิทไร้ความหวาดหวั่น มีเพียงเจตจำนงต่อสู้ลุกโชน