เสียงตวาดกึกก้องดังขึ้น หนามผลึกหอบหิ้วพลังบุกเบิกฟ้าพุ่งระเบิดออกไปโดยรอบ
ครานี้อานุภาพรุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า ทุกแห่งที่มันพุ่งผ่าน แม้แต่ปีศาจแรดเกราะเหล็กขั้นความลึกลับซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการป้องกัน ยังถูกยิงจนพรุนเป็นรังผึ้ง
ด้านหลังคลื่นปีศาจ เหล่าปีศาจขั้นความลึกลับที่เหลืออยู่เพียงตัวเดียวพลันหยุดพุ่งเข้าจู่โจม
มันจ้องลู่หยวนเขม็ง ความโหดเหี้ยมและคลุ้มคลั่งในดวงตาค่อย ๆ ถูกความหวาดกลัวอย่างรุนแรงเข้าครอบงำ
มันมีชีวิตมานานกว่าร้อยปี เคยพบเห็นผู้กล้าสังหารและผู้ที่สังหารได้ แต่ไม่เคยพบใครที่เข่นฆ่าได้ตามอำเภอใจถึงเพียงนี้
เดิมทีนี่ควรเป็นศึกตั้งรับที่นองเลือด ทว่าการปรากฏตัวของร่างชุดดำกลับพลิกให้กลายเป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียวอย่างสิ้นเชิง
ปีศาจขั้นความลึกลับตัวนั้นหันหลังกลับอย่างไร้สัญญาณล่วงหน้า ถอยหนีแล้วทะยานไปไกลด้วยความเร็วที่ยิ่งกว่าเดิม
การกระทำนี้ก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ปีศาจจำนวนมากพากันแตกตื่นหลบหนี ก่อความโกลาหลขึ้นในคลื่นสีดำ
ลู่หยวนมองภาพนั้นโดยไม่ได้ไล่ตาม
แม้ปกติเขาจะสังหารปีศาจจนสิ้นซาก แต่วันนี้ภัยปีศาจในเมืองหลินชวนมิได้มีเพียงจุดนี้
นอกตัวเมือง บนทางหลวง
ม้าไล่ลมเดินเอื่อย ๆ มีคนหนึ่งนอนพาดอยู่บนหลังม้า
หลับตา นอนตะแคง ผมสยาย หน้าผากเปิดโล่ง สวมชุดคลุมแพรสีดำสนิทที่ยับยู่ยี่
เมื่อเดินผ่านทางที่เต็มไปด้วยเศษหิน ร่างม้าพลันกระเทือนวูบหนึ่ง
เจียงปู๋เฉินถูกแรงกระเทือนจนไถลลงมาเกือบครึ่งตัว ศีรษะเอียงไปด้านหนึ่ง พึมพำอะไรไม่รู้เรื่องอยู่ในปาก ก่อนพลิกตัวกลับไปหลับต่อ
ม้าไล่ลมสะบัดหูสองสามครั้ง แล้วเดินหน้าต่อ
ตูม—
พื้นดินใต้กีบเท้าพลันสั่นสะเทือน ม้าไล่ลมหยุดชะงักทันที ขนแผงคอตั้งชันทุกเส้น ส่งเสียงร้องยาวด้วยความหวาดกลัว