ถ้ำอสูร รอยแยกเพลิงปฐพี
ดาบทองฝังลายกวัดแกว่งออกไป คมดาบสะท้อนประกายเย็นเยียบใต้แสงเพลิง
เจตจำนงดาบรอบกายหลี่เจิ้นเยว่ถาโถมดุจคลื่น ผ่าฝูงมดเพลิงที่ทะลักเข้ามาเบื้องหน้าออกเป็นหลายท่อน
ซากแมลงไหม้เกรียมกองทับถมหนาอยู่ใต้เท้า ทว่ามดเพลิงยังคงหลั่งไหลออกมาจากส่วนลึกของรอยแยกเพลิงปฐพีดุจคลื่น
ฆ่าถอยไปฝูงหนึ่ง อีกฝูงก็โถมเข้ามา ราวกับไม่มีวันสิ้นสุด
ในส่วนลึกที่สุดของรอยแยก ราชินีมดเพลิงใช้ญาณควบคุมฝูงมด หมายจะใช้กลยุทธ์มดรุมกัดกร่อนเขาจนตาย
หลี่เจิ้นเยว่กัดฟันพลิกมือฟันดาบ มดเพลิงสามตัวที่พุ่งเข้ามาจากด้านข้างถูกผ่าขาดเอวพร้อมกัน เขาก้าวล่วงหน้าไปทั้งที่ท่วงท่าดาบยังไม่ทันสิ้นสุด หมายจะบุกเข้าไปให้ลึกกว่าเดิม
ขอเพียงหาตัวจริงของราชินีมดเพลิงพบ ศึกบั่นทอนกำลังครั้งนี้ก็จะยุติลงได้
แต่ญาณของราชินีมดเพลิงกลับว่องไวกว่าเขา ทุกครั้งที่เขาใกล้จะฝ่าแนวป้องกันของฝูงมด ก็จะมีมดทหารขั้นเปลี่ยนหลายตัวพุ่งเข้ามาพร้อมกันจากคนละทิศทาง บีบให้เขาต้องถอยกลับไปอีกครั้ง
ราชินีมดเพลิงกำลังใช้วิธีที่โง่เขลาที่สุด แต่ได้ผลที่สุดจัดการเขา—ถ่วงเวลา
มดเพลิงมีจำนวนมาก ราชินีมดเพลิงไม่สนว่าจะต้องสังเวยมดทหารไปเท่าไร ขอเพียงทำให้พลังวิญญาณของหลี่เจิ้นเยว่หมดลง ชัยชนะก็จะตกเป็นของมัน
เสียงของราชินีมดเพลิงดังมาจากส่วนลึกของรอยแยกเพลิงปฐพี เจือแววเย้ยหยันอย่างไม่คิดปิดบัง
“หลี่เจิ้นเยว่ เลิกเสียแรงเปล่าได้แล้ว”
“ยิ่งเจ้าถ่วงเวลาอยู่กับข้านานเท่าไร โอกาสชนะของราชันหมาป่าคำรามจันทราก็ยิ่งเพิ่มขึ้นอีกส่วนหนึ่ง เจ้าคิดว่าราชันหมาป่าส่งเพียงสี่ขุนพลปีศาจไปล้อมสังหารตูเว่ยแซ่ลู่ผู้นั้นหรือ?”
“บอกตามตรง ราชันหมาป่าติดต่อราชันหุ่นศิลาไว้ตั้งนานแล้ว ราชันปีศาจขั้นเวหาสองตนร่วมมือกัน เจ้าคิดว่าตูเว่ยขั้นเปลี่ยนผู้นั้นจะทนได้นานเพียงใด?”