ในชั่วขณะนั้นเอง ลำแสงสีเทาหม่นสายหนึ่งก็ค่อย ๆ รวมตัวขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียงตรงฝ่ามือขวาที่ลู่หยวนยกขึ้น
กัดกร่อนแสง!
ในเสี้ยวขณะที่พลังปีศาจทั่วร่างของราชาปีศาจปีกเพลิงถูกเร่งเร้าจนถึงขีดสุด ลู่หยวนก็พบช่องโหว่ที่สมบูรณ์แบบที่สุด
ยามพลังปีศาจฟื้นฟูร่างปีศาจ ย่อมเผยร่องรอยการไหลเวียนของแก่นพลังออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ และกัดกร่อนแสงก็พุ่งทะลวงร่างปีศาจไปตามร่องรอยนั้นอย่างไร้สุ้มเสียง
เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของราชาปีศาจปีกเพลิงพลันหยุดชะงัก
กัดกร่อนแสงทะลุผ่านเงาร่างมหึมานั้น ฉีกแก่นพลังปีศาจตรงอกของมันจนขาดสะบั้น ก่อนพุ่งทะลุทรวงอกของราชาปีศาจปีกเพลิงและออกจากแผ่นหลัง
ในดวงตาคู่นั้นยังมีแววตื่นตระหนกหลงเหลืออยู่ มันก้มมองรูโหว่ทะลุอกของตน แล้วเหลือบมองลู่หยวนที่อยู่ไกลออกไป ซึ่งเก็บมือขวากลับไปแล้ว
เงาร่างมหึมาพังทลายลงเสียงดังสนั่นเมื่อถูกกัดกร่อนแสงทะลวงผ่าน ร่างของราชาปีศาจปีกเพลิงร่วงลงอย่างหมดเรี่ยวแรง ราวกับสูญเสียสิ่งค้ำจุนทั้งปวง
หลังประมือกันเพียงช่วงสั้น ๆ ในที่สุดลู่หยวนก็ประเมินระดับพลังต่อสู้ของตนในยามนี้ได้
หลังบรรลุถึงขั้นเวหาชั้นแปด เมื่อผสานกับพลังเกื้อหนุนจากเคล็ดผนึกหุบเหว เขาก็ได้เปรียบอย่างท่วมท้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับราชาปีศาจขั้นเวหาจุดสูงสุด
เมื่อกัดกร่อนแสงทะลวงทรวงอกของราชาปีศาจปีกเพลิง เปลวแสงสีทองแดงสายนั้นก็มอดดับลงอย่างสิ้นเชิง
ทว่าประกายทองในดวงตาของลู่หยวนยังไม่จางหาย เขาทุบหมัดลงไป พื้นดินในซากปรักหักพังพลันระเบิดเป็นหลุมลึกกว้างใหญ่
ท่ามกลางฝุ่นควันฟุ้งกระจาย ร่างหนึ่งที่สะบักสะบอมอย่างยิ่งก็เผยออกมา ที่แท้คือราชาปีศาจปีกเพลิงซึ่งยังไม่ตายสนิท