ลู่หยวนไม่ได้ตรวจดูอย่างละเอียด เขาสังเคราะห์ทันที
แถบคำศัพท์สีขาว 469 แถบ หลังสังเคราะห์แล้วได้คำสีม่วง 2 คำ คำสีน้ำเงิน 1 คำ และคำสีขาว 1 คำ
แถบคำศัพท์สีเขียว 76 แถบ หลังสังเคราะห์แล้วได้คำสีน้ำเงิน 2 คำ และคำสีเขียว 4 คำ
แถบคำศัพท์สีน้ำเงิน 9 แถบ หลังสังเคราะห์แล้วได้คำสีม่วง 1 คำ และคำสีน้ำเงิน 3 คำ
ท้ายที่สุดจึงได้คำสีม่วง 4 คำ และคำสีขาว 5 คำ
ก่อนหน้านี้ในคลังคำศัพท์มีคำสีม่วง 7 คำ ได้แก่ 【บรรลุฉับพลัน】、【ผ่ามองลวงตา】、【กระดูกไม่เน่าเปื่อย】、【น้ำค้างแข็ง】、【พลับพลาสั่น】×2、【แปรศพ】 (ได้มาจากการสังหารหุ่นเชลยศพที่เทือกเขาชางอวิ๋น)
ลู่หยวนเลือก 【พลับพลาสั่น】 กับ 【แปรศพ】 ออกมา แล้วนำไปรวมสังเคราะห์กับคำสีม่วง 4 คำที่เพิ่งได้มา
【กำลังสังเคราะห์】
【ท่านสังเคราะห์คำสีทองได้แล้ว: ชะตาขุ่นมัว】
【ชะตาขุ่นมัว: พลังชีวิตถดถอย เคราะห์โรครุมเร้า】
ชะตาขุ่นมัวเป็นหนึ่งในห้าความขุ่นมัวแห่งโลกชั่วร้าย มีบันทึกเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ใน 《บันทึกเรื่องพิสดารแห่งชิงโจว》 ของสำนักปราบมาร
ในราชวงศ์ก่อน มีผู้บำเพ็ญคนหนึ่งหลงเข้าไปในแดนมรณะ จนร่างกายเปื้อนหมอกสีเทา
หมอตรวจดูแล้วพบว่าร่างกายไร้บาดแผล ชีพจรก็ไม่เจ็บป่วย มีเพียงหว่างคิ้วที่ปรากฏไอขุ่นมัว
รุ่งขึ้นอีกคืน ร่างของผู้บำเพ็ญก็เหี่ยวแห้งผุพัง สิ้นอายุขัยและตายลง
เมื่อเห็นผลของแถบคำศัพท์ ลู่หยวนก็อดตะลึงมิได้
ใช้พลังแห่งความขุ่นมัวปนเปื้อนชะตาชีวิตของศัตรู ทำให้พลังชีวิตถดถอย เคราะห์โรครุมเร้า และไม่อาจย้อนคืน
ช่างอำมหิตยิ่งนัก
น่าเสียดายที่ภัยปีศาจสงบลงแล้ว มิฉะนั้นตอนนี้เขาคงไปหาปีศาจสักตนมาทดลองผลลัพธ์
ในเวลาเดียวกัน
ณ เขาชางอู่ ยอดเขาถามกระบี่