หมู่เขาค่อย ๆ สงบลง ผืนป่าพลิ้วไหวไปตามสายลมอ่อน
เมื่อเงาร่างของขุนพลปีศาจผู้พิทักษ์หายลับจากสายตา ลู่หยวนก็ทะยานขึ้นสู่ฟ้า ก่อนร่อนลงบนยอดเขาที่ยังไม่พังทลาย
เมื่อมองจากตรงนี้ หมอกบางรอบนอกซากโบราณสถานสลายไปเกือบครึ่ง ท่ามกลางทิวทัศน์สีเทาหม่นกลับเผยความกระจ่างชัดออกมาเล็กน้อย
เขาไม่สนใจราชาปีศาจเขาเหล็กและราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งที่อยู่ไกลออกไป เพียงนำเศษตราธรรมบัญญัติในแขนเสื้อออกมา แล้วค่อย ๆ หลอมมันด้วยพลังผนึก
ตราธรรมบัญญัติของราชันปีศาจเกล็ดทมิฬมีคุณสมบัติเช่นเดียวกับแก่นไขกระดูกต้นกำเนิดมรรคา หลังดูดซับเข้าไป รากฐานมรรคาของเขาก็แน่นหนาขึ้นอีกหลายส่วนตามคาด
ของดีในซากโบราณสถานแห่งนี้มีมากกว่าที่เขาคาดไว้เสียอีก
ส่วนเจ้าตัวประหลาดเฒ่าที่ซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของเขตรกร้าง คงตื่นขึ้นแล้วเช่นกัน และกำลังวางแผนอยู่ในเงามืด
“ข้าเตรียมจะไปแล้ว”
หลังสงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย ราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งก็หันไปเอ่ยกับเถี่ยเจี่ยวพร้อมถอนใจ
มันตั้งใจจะขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อทักทายลู่หยวน
แม้ทั้งสองฝ่ายจะบรรลุข้อตกลงเป็นพันธมิตรชั่วคราวกันแล้วนอกซากโบราณสถาน แต่มันไม่คิดว่าลู่หยวนจะใส่ใจกับมารยาทผิวเผินเช่นนี้ ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่กล้าจากไปโดยไม่กล่าวลา
หลังเห็นชะตากรรมของราชันปีศาจเกล็ดทมิฬกับตาตนเอง มันกลัวว่าหากเสียมารยาทต่ออีกฝ่ายแม้เพียงเล็กน้อย ก็จะไม่มีโอกาสรอดชีวิตอีกต่อไป
ฟู่—
วินาทีถัดมา ทันทีที่ราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งลุกขึ้น ร่างหนึ่งก็พลันร่อนลงมาจากฟากฟ้า ดวงตาเย็นเยียบทอดมองมันกับเถี่ยเจี่ยว
“ตูเว่ยลู่?”
ราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งมีสีหน้าตื่นตะลึง ข้างกายมัน ราชาปีศาจเขาเหล็กหดร่างปีศาจลงฉับพลัน จนแทบทรุดลงกับพื้น