กลางบ่อกู่ ลู่หยวนนั่งขัดสมาธิ
น้ำกู่รอบด้านปั่นป่วนไม่หยุด ฝูงแมลงกู่หนาแน่นปกคลุมผิวน้ำทั่วทั้งบ่อ
ทว่าแมลงกู่เหล่านั้นแม้ดุร้าย แต่ในยามนี้กลับไม่มีตัวใดเข้าใกล้เขาได้ภายในระยะ 3 ฉื่อ
แสงสีทองวูบไหวอยู่ใต้ผิวหนังของเขา แรงกดดันไร้รูปร่างแผ่กระจายออกไปโดยรอบ แมลงกู่ตัวใดเข้าใกล้ก็ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด
โสมกู่ปี้ลั่ว บัวกู่หยกหมึก และสมุนไพรวิญญาณอีกเจ็ดแปดชนิดที่ไม่รู้จักหยั่งรากอยู่ทั่วบ่อกู่ ทอแสงเรืองรองจาง ๆ ท่ามกลางน้ำกู่ขุ่นมัว
สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ดูดซับพิษร้ายและไออัปมงคลอันเข้มข้นในบ่อกู่มานานนับร้อยปี อีกทั้งยังได้รับการเพาะเลี้ยงด้วยเคล็ดวิชาลับของสำนักหมื่นกู่อีกหลายปี จนพิษถูกสลายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสรรพคุณทางยาอันบริสุทธิ์ที่สุด
ลู่หยวนหลับตาเพ่งพินิจภายใน ญาณวิญญาณจมลึกเข้าสู่ร่างกาย
ด้วยความช่วยเหลือจากสมุนไพรวิญญาณนานาชนิดที่อยู่กลางบ่อกู่ เคล็ดคุนซวีค้ำฟ้าจึงโคจรอย่างรวดเร็ว
สะพานฟ้าดินที่เงียบงันมานานสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง เงาภูผาเทพปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไร้สาเหตุ ทุกลวดลายบนสันเขาล้วนเปล่งแสงระยิบระยับ
การฝึกสะพานฟ้าดินกับการฝึกพลังวิญญาณเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
พลังวิญญาณเปรียบดังสายน้ำ เส้นลมปราณเปรียบดังคลอง เมื่อน้ำไหลไปตามคลองจนถึงที่หมายก็ย่อมทะลวงขั้นได้
แต่สะพานฟ้าดินมิใช่คลอง หากเป็นเส้นทางสวรรค์ที่ทอดตรงจากเขตปริศนาไปยังแท่นวิญญาณ
ผู้ฝึกขั้นเปลี่ยนทั่วไปที่ต้องการบำเพ็ญเส้นทางนี้ ก็ไม่ต่างจากการใช้เครื่องมือค่อย ๆ ก่อสร้างขึ้นทีละฉื่อ
สร้างไปหนึ่งฉื่อ ค้ำไว้หนึ่งฉื่อ เมื่อสร้างต่อไม่ไหวก็ต้องหยุดพักเพื่อทำให้มั่นคง พอมั่นคงดีแล้วจึงค่อยสร้างต่อ
ทุกก้าวต้องเดินอย่างระมัดระวัง กลัวเหลือเกินว่าจะออกแรงมากเกินไปจนทำลายเส้นทางที่สร้างไว้ สูญเปล่าทุกสิ่งที่ลงแรงไปไม่พอ ยังต้องแลกด้วยเส้นลมปราณเสียหายและระดับบำเพ็ญถดถอยอีกด้วย