เมืองตงหนานอยู่ห่างจากนครจิงพอสมควร หลังเครื่องบินเดินทางนาน 5 ชั่วโมงก็มาถึงจุดหมาย
เคลอสปลุกซูยวนเบา ๆ “เจ้าหญิง เราถึงแล้วครับ”
ซูยวนขยับคอเล็กน้อยแล้วลืมตาขึ้น
เมืองตงหนาน
ระหว่างทาง ฝ่ามือของเธอมีปฏิกิริยาถึงสามครั้ง
ซูยวนสัมผัสได้ว่า ยิ่งเข้าใกล้หมอกแดง ตราประทับก็ยิ่งตื่นเต้น ราวกับมันรู้ว่าหมอกแดงคือกุญแจอีกครึ่งหนึ่งสำหรับเข้าสู่ดันเจี้ยน
“เคลอส พอเข้าไปถึงที่พักในเมืองตงหนานแล้ว ฉันมีเรื่องให้พวกคุณทำ”
ซูยวนพูดเสียงเบา พอให้ได้ยินกันแค่สองคน
จากนั้นเธอก็ลุกขึ้น พาคนในทีมออกไปด้านนอก
“เอ่อ สวัสดีค่ะ ฉันกู้เสวี่ย เราเคยเจอกันมาก่อน”
ตลอดทางกู้เสวี่ยแอบมองเคลอสอยู่หลายครั้ง ทุกครั้งที่เห็นเขา เธอก็หน้าแดงใจเต้นแรง ตอนอยู่ในดันเจี้ยนครั้งนั้น เธออาจกลัวมากจนไม่ได้สังเกตเขาเท่าไร
แต่พอมองตอนนี้ เขาหล่อจริง ๆ!
กู้เสวี่ยรวบรวมความกล้าเอ่ยทักเคลอส แม้แต่กู้ซวงยังอดแปลกใจไม่ได้
เสี่ยวเสวี่ยรู้จักเคลอสแห่งกิลด์ราตรีนิรันดร์ด้วยหรือ?
กู้ซวงพินิจใบหน้าของเคลอสอย่างละเอียด ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
ทั้งสัญชาตญาณและความทรงจำต่างบอกเธอว่า ผู้ชายคนนี้อันตรายมาก ห้ามปล่อยให้เสี่ยวเสวี่ยใจอ่อนจนทำอะไรโง่ ๆ เด็ดขาด
“เสี่ยวเสวี่ย หุบปาก”
แต่กู้เสวี่ยไม่ฟัง กลับตั้งใจขวางเคลอสไว้ “พี่คะ ฉันรู้จักเขาจริง ๆ”
“ฉันเอง เราเคยเจอกันในดันเจี้ยน จำได้ไหมคะ?”
แววตาของเคลอสซึ่งเมื่อครู่ยังยิ้มอยู่ พลันจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง บรรยากาศเย็นชาและอันตรายแผ่กดดันจนกู้เสวี่ยแทบหายใจไม่ออก