“สรุปแล้วมีเรื่องอะไร?”
เธอไม่เชื่อหรอกว่าจี้หลิ่นเรียกเธอไว้คุยตามลำพังเพราะมีเรื่องดีอะไร
เป็นอย่างที่คิด
“ข้อบังคับของสหพันธ์ระบุไว้ว่า ผู้เล่นในดันเจี้ยนห้ามทำร้ายกันเอง ในฐานะเจ้าหน้าที่ของสหพันธ์ คุณกลับฝ่าฝืนข้อบังคับอย่างเปิดเผย จนเกิดผลกระทบที่เลวร้ายมาก”
เป็นอย่างที่คิด เขามาเอาผิดเธอนี่เอง
ถึงตอนนั้นเธอจะสอดมือเข้าไปยุ่งเรื่องคนอื่นอยู่บ้าง แต่ทำไปแล้วก็ทำไป เธอไม่มานั่งเสียใจอย่างคนไร้ความสามารถหรอก
“แล้วไง?” ซูยวนไม่มีอะไรจะแก้ตัว
“สหพันธ์ออกแถลงการณ์ชี้แจงเรื่องนี้ให้คุณแล้ว ส่วนบทลงโทษคือรางวัลทั้งหมดจากภารกิจเขตโลจิสติกส์นครจิ่นโจวครั้งนี้จะถูกยกเลิก”
ยกเลิกทั้งหมด!
ซูยวนเบิกตากว้าง สรุปว่าภารกิจครั้งนี้เธอทำงานฟรีสินะ?
ดี ดีมาก สหพันธ์รู้จริง ๆ ว่าจะจี้จุดเจ็บของเธอยังไง
สีหน้าจี้หลิ่นหม่นลง “หลังจากผีร้ายรุกราน พวกมันก็ยืนอยู่คนละฝั่งกับมนุษย์ คุณฆ่าผู้เล่นเพื่อช่วยผีร้าย ประชาชนไม่มีทางคิดว่าคุณกำลังทำความดี มีแต่จะคิดว่า...”
“คิดว่าฉันเป็นคนทรยศสินะ” ซูยวนรับคำต่อ
จี้หลิ่นเงียบไป
ซูยวนยิ้ม “แล้วผีร้ายจะทำไม ในสายตาฉันมันก็ไม่ต่างกัน”
มนุษย์ยามชั่วร้ายขึ้นมา โหดเหี้ยมยิ่งกว่าผีร้ายเสียอีก
“ซูยวน ผีร้ายก็คือผีร้าย”
ซูยวนแบมือ “ถ้าหัวหน้าทีมไม่พอใจ ฉันก็บอกได้แค่ว่า ต่อให้มีโอกาสอีกครั้ง ฉันก็จะทำแบบเดิม”
“ฉันทำอะไรไม่เคยมีกฎเกณฑ์ ทำตามอารมณ์ล้วน ๆ”
“หัวหน้าทีมน่าจะรู้ตั้งนานแล้วว่าฉันเป็นคนแบบนี้”