เผยเจาจ้องหญิงสาวตรงหน้า
ผิวพรรณของเธอขาวผ่อง แววตากระจ่างใส มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคุณหนูที่เอาแต่ใจ
โดยเฉพาะตัวเธอที่สะอาดสะอ้านตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังเป็นชุดใหม่
เธอไม่ใช่คนจากเขตล่มสลาย
ซูยวนสูดหายใจเฮือกหนึ่ง พลางรู้สึกกระอักกระอ่วนกับคำสัญญาที่ตัวเองให้ไว้
เผยเจามองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอโกหก
เขาดึงมีดเล่มหนึ่งออกมาจากรองเท้าบูตสีดำ น้ำเสียงเย็นชา “คุณหลอกผม”
ซูยวนรีบยกมือขึ้น “เดี๋ยวก่อน!”
【ระบบ รีบคิดหาทางช่วยหน่อยสิ!】
เธอไม่เคยเก็บเสบียงไว้ในพื้นที่ระบบเลย จะไปหาอาหารมาจากไหนกัน
ระบบ：【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์มีความต้องการอย่างแรง เปิดห้างระบบชั่วคราว:】
【สินค้าแลกเปลี่ยนในขณะนี้: เมลอน โคล่า ขนมปังช็อกโกแลต】
【ราคาเดียวกัน: อายุขัย 0.1 หน่วย】
【อายุขัยปัจจุบัน: 3.9 หน่วย】
ซูยวนยิ้มทั้งที่ไม่ยิ้ม：【ระบบเฮงซวย แกคิดว่าฉันอายุยืนเกินไปใช่ไหม!】
หัก ๆ หักอยู่ได้ทั้งวัน!
ระบบ：【ค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการซื้อของภายในดันเจี้ยน จะได้รับการชดเชยส่วนหนึ่งหลังทำภารกิจสำเร็จ~】
“แลก!”
ซูยวนยอมทุ่มสุดตัว แลกของมาสามอย่างรวดเดียว
【อายุขัยปัจจุบันของโฮสต์: 3.6 หน่วย】
เธอเสกของออกมาจากความว่างเปล่า ก่อนยื่นให้เผยเจาด้วยสองมือ
ขนมปังช็อกโกแลตหนึ่งชิ้น โคล่าหนึ่งขวด แล้วก็...เมลอนสดใหม่ทั้งลูก!
เผยเจาชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาเต็มไปด้วยความตะลึง มือถึงกับสั่นเล็กน้อย