ซูยวนลูบท้องพลางยิ้มตาหยี มองอิกริส ราวกับกำลังขอบคุณจากใจจริงที่เขาเตรียมอาหารเลิศรสไว้ให้
ตอนแรกเธอแค่คิดว่าจะอยู่กับอิกริสตลอดเวลา เพื่อทำภารกิจค่าความชื่นชอบ ใครจะคิดว่ากลับหลบเลี่ยงกับดักไปได้โดยบังเอิญ
ด่านนี้ดูเหมือนจะทดสอบว่าท่ามกลางสิ่งยั่วยวน ใครยังคงระลึกถึงความรักที่มีต่อคนรักอย่างจริงใจได้หรือไม่
เด็กสาวก้มหน้าลง ตั้งอกตั้งใจกินพุดดิ้งแสนอร่อย แก้มตุ่ยขึ้นลงขณะเคี้ยว พวงแก้มแดงระเรื่อ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานฉ่ำในฉับพลัน “อร่อยจัง! ขอบคุณนะคะพี่ พี่ดีที่สุดเลย!”
เขาเพิ่งเคยพบเห็นการแสดงออกที่บริสุทธิ์และเร่าร้อนเช่นนี้เป็นครั้งแรก
ทรวงอกของอิกริสที่เงียบงันและว่างเปล่ามาเนิ่นนานกลับเริ่มกระสับกระส่ายขึ้นอีกครั้ง
ดวงตาของเขาวาบด้วยประกายแสงสีน้ำเงิน จ้องซูยวนเขม็ง สายตานั้นราวกับต้องการทะลุผ่านผิวเนื้อของเธอ เพื่อสำรวจเธอให้ทั่วทุกซอกทุกมุม
เขาเคยพบมนุษย์มากมายที่จงใจเข้าหาเพื่อผ่านด่าน ทุกคนล้วนหวาดกลัวจนตัวสั่นและระมัดระวังตัวอย่างยิ่งยวด ท้ายที่สุดก็เผยธาตุแท้อันน่ารังเกียจออกมาอย่างหมดเปลือก ไม่มีข้อยกเว้น
นานวันเข้า เกมสวมบทบาทร่วมกับมนุษย์เช่นนี้ก็เริ่มน่าเบื่อหน่าย
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มแข็งทื่อ “นี่คือรางวัลสำหรับความซื่อสัตย์ของเธอ”
โหย่วหนิงคุกเข่าอยู่บนพื้น อาเจียนแห้ง ๆ ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาจากปฏิกิริยาทางร่างกายไหลอาบใบหน้าที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นภาพตรงหน้า ความริษยาอย่างไร้สาเหตุก็เข้าครอบงำเธอ
เธอเป็นดาวเด่นของโรงเรียนแท้ ๆ แล้วทำไมถึงสู้ซูยวนไม่ได้