ซูยวนไม่อาจใช้ระบบตรวจสอบค่าพลังผีร้ายได้ แต่เพียงอาศัยสัญชาตญาณ เธอก็สัมผัสได้ว่าหมายเลข 05 ไม่ใช่หมายเลข 05 คนเดิมอีกต่อไป
“ฉันขอเตือนนะ อยู่ให้ห่างจากเขาหน่อย”
หมายเลข 07 พยักหน้า ระวังตัวกับหมายเลข 05 มากขึ้น
“ทุกคน เจ็ดโมงตรงต้องเข้างานให้ตรงเวลา”
“หมายเลข 04 อยู่ก่อน”
ผู้จัดการโถงใหญ่เรียกซูยวนไว้ตามลำพัง
รอยยิ้มชวนขนลุกผุดขึ้นบนใบหน้า “หมายเลข 04 วันนี้ตอนกลางวันทำผลงานได้ศูนย์ คืนนี้เธอไปต้อนรับลูกค้าที่หน้าประตู”
งานต้อนรับหน้าประตูนั้นเป็นตำแหน่งที่ผีร้ายทุกตัวซึ่งเดินผ่านต้องแวะกัดสักคำ
เมื่อเผชิญกับการกลั่นแกล้งโดยเจตนาของผู้จัดการโถงใหญ่ แววตาซูยวนพลันเย็นเยียบ “ท่านผู้จัดการธนาคารบอกแล้วว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับงานของฉัน”
“ทำไม จะปฏิเสธคำสั่งจัดงานหรือ?” แววตาผู้จัดการโถงใหญ่เต็มไปด้วยความอำมหิต
“ผู้จัดการคะ มีใครเคยบอกไหมว่า เวลาที่อยู่คนเดียวน่ะ...”
“ก็ควรหดหางทำตัวเป็นผีดี ๆ”
ผู้จัดการโถงใหญ่: ?
ชั่วพริบตา ถุงมือปลายนิ้วก็ปรากฏขึ้นบนมือซูยวน เธอกระชากผมผู้จัดการโถงใหญ่ แล้วโขกศีรษะอีกฝ่ายเข้ากับราวกั้นทันที
เรียบง่าย รุนแรง ได้ผล
“อ๊าก! เด็กฝึกงานบัดซบอย่างแก คิดจะก่อกบฏหรือไง!?”
ผู้จัดการโถงใหญ่กรีดร้อง ใบหน้าที่เดิมก็มองไม่ชัดอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งพร่าเลือนกว่าเดิม
ซูยวนยกศีรษะของผู้จัดการโถงใหญ่ที่อาบเลือดขึ้นมา สบตากับลูกตาของอีกฝ่ายด้วยดวงตาดำสนิท แล้วพลันยิ้มออกมา
ผู้จัดการโถงใหญ่กลัวจนหนังศีรษะชาวาบ
【ตกลงใครกันแน่ที่เป็นผีร้าย? บ้าจริง ผู้เล่นน่ากลัวกว่าผีร้ายอีก เมื่อกี้เปลี่ยนหน้า ฉันนึกว่าเธอกลายพันธุ์ไปแล้วจริง ๆ】
【ไม่เคยเห็นก็อย่าตื่นตูม เทพหลิ่วของพวกเราเคยอัดแม้แต่ระดับเอสเอสมาแล้ว เทพหลิ่วชอบทำตัวเงียบ ๆ พวกหน้าใหม่จำไว้ให้ดี】