นอกจากซูยวนกับหมายเลข 07 แล้ว ผู้เล่นอีกสองคนถูกแบ่งไปทำงานฝ่ายประกันกับโรงรับจำนำ
กับดักในโรงรับจำนำเกิดขึ้นได้ง่ายที่สุด ผีร้ายจะจงใจนำสิ่งที่ไม่เต็มใจจำนำมาจำนำ แต่เรื่องนี้กลับเหมาะกับหมายเลข 09 พอดี
เพราะเขามีดวงตาผีร้ายสีเลือดอยู่ข้างหนึ่ง
ราตรีมาเยือน
แสงไฟสีขาวนวลในโถงธนาคารแปรเปลี่ยนเป็นสีเขียวเรืองรอง
ภายในโถงเงียบสงัด
หน้าห้องรับรองวีไอพีชั้นสอง
หมายเลข 07 ประคองถาดอาหาร สีหน้าตึงเครียด
“หมายเลข 04 คุณ...คุณไม่ต้องกลัวนะ”
หัวใจของหมายเลข 07 แทบกระดอนออกมาจากอก เขากลืนน้ำลายครั้งแล้วครั้งเล่า
พูดจายังติดอ่างขนาดนั้น ยังจะบอกไม่ให้เธอกลัวอีก
ซูยวนรู้สึกขบขันขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ จึงยื่นมือออกไป “งั้นให้ฉันถือไหม?”
หมายเลข 07 ปฏิเสธอย่างหนักแน่น “มะ...ไม่ต้อง”
เขารู้ว่าหมายเลข 04 เก่ง แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้ชาย จะให้ผู้หญิงออกไปยืนข้างหน้าก่อนได้อย่างไร
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป เขาคงถูกเพื่อนร่วมชั้นหัวเราะเยาะจนตายแน่
ในโลกผีร้าย ท่าทีของหมายเลข 07 ไร้เดียงสาและโง่เขลาอย่างไม่ต้องสงสัย ซูยวนจึงไม่พูดอะไรอีก เพียงผลักประตูเข้าไปตรง ๆ
ภายในห้องรับรองวีไอพี หลินเย่กำลังนั่งประจันหน้ากับผีร้ายในชุดทักซิโด
ซูยวนขยิบตาให้หลินเย่ ก่อนยืนข้างกายเขาอย่างรู้งาน รอรับคำสั่งได้ทุกเมื่อ
ส่วนหมายเลข 07 นำถาดอาหารไปวางตรงหน้าแขกผู้ทรงเกียรติของธนาคาร แล้วกึ่งย่อตัวเตรียมวางลงบนโต๊ะ
“เรียนแขกผู้ทรงเกียรติ นี่คืออาหารมื้อดึกที่ธนาคารจัดเตรียมไว้ให้ท่านเป็นพิเศษครับ”
นิ้วยาวเรียวแหลมคมยกฝาครอบถาดขึ้น
ลูกตาสดใหม่เต็มถาด กองพูนสูงจนไม่มั่นคง ลูกตาเปื้อนเลือดลูกหนึ่งที่อยู่บนสุดกลิ้งตุบลงข้างเท้าหมายเลข 07