ความภาคภูมิใจที่หลู่สวนเพียรสร้างขึ้นมาแทบตาย ถูกซูยวนเหยียบย่ำลงกับพื้นอีกครั้ง
“ซูยวน อย่ามาไม่รู้จักดีชั่ว!” เขาขึ้นเสียงสูงฉับพลัน
“เงียบ!”
เสียงเย็นเยียบของพ่อบ้านดังขึ้น แววตาเปี่ยมคำเตือนเริ่มกวาดหาต้นเสียง
ช่างเป็นของเล่นที่ไม่เชื่อฟังกันเสียจริง อยากจับพวกมันหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกินเสียให้หมด
ฮิ ๆ ๆ!
หลู่สวนกำหมัดแน่น แค่นเสียงเย็นชาหนัก ๆ ก่อนก้าวจากไป
การล่วงเกินพ่อบ้านไม่ใช่เรื่องดี
ลูกตาสีขาวขุ่นราวสีปลาเน่าของพ่อบ้านกลอกไปมา ปากแผลฉีกกว้าง เผยให้เห็นเลือด ก่อนประกาศว่า “ตอนนี้ เริ่มจับคู่กันเอง นับถอยหลัง 1 นาที”
ฝูงชนเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็จัดกลุ่มกันได้
เพราะไปล่วงเกินผู้ดูแลระดับอี จึงไม่มีใครเลือกเธอเลย
ซูยวนรู้ตัวว่าถูกโดดเดี่ยว
งานแต่งจำเป็นต้องมีเจ้าบ่าวกับเจ้าสาว นี่คือคำใบ้ที่ให้มาตั้งแต่แรก เมื่อครู่มีผู้ชายตายไปคนหนึ่ง ย่อมต้องมีใครสักคนถูกทิ้งให้ไร้คู่ นี่คือทางตันที่ไม่มีทางรอด
พวกเขาจะผลักเธอออกไปให้ตายเป็นคนแรก
มนุษย์นี่ก็เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนจริง ๆ
พ่อบ้านหัวเราะ “ฮิ ๆ” อีกครั้ง คราวนี้จะได้ลิ้มรสลูกตาแสนอร่อยแล้ว
“จัดสรรเสร็จสิ้น! เจ้าไม่ใช่แขกที่คฤหาสน์เชิญมา”
พ่อบ้านเคลื่อนย้ายพริบตามาปรากฏตรงหน้าซูยวน แขนข้างหนึ่งแปรเปลี่ยนเป็นกรรไกรคมกริบเปื้อนเลือด
“กึก... กึก... กึก...” เสียงประหลาดดังครืดคราดออกมาจากลำคอของเขา
“กริ๊ง ๆ—”
ใบหน้าเหี้ยมเกรียมของพ่อบ้านพลันแปรเปลี่ยนเป็นหวาดกลัวเมื่อเสียงกระดิ่งดังขึ้น
ลมเย็นพัดกรูเข้ามา คฤหาสน์ตกอยู่ในม่านแสงประหลาดชั่วพริบตา
ทุกคนหันไปมอง
【อัปเดตฐานข้อมูลระบบเสร็จสิ้น! ระบบพิชิตใจเวอร์ชันใหม่ 2.0 เปิดใช้งานแล้ว～】
【ตรวจพบเป้าหมายที่สามารถพิชิตใจได้: เจ้าของคฤหาสน์】
【ระดับความรู้สึกในปัจจุบัน: ???】
【คำใบ้: ชอบสะสมของเล่นบอบบางแตกสลายง่าย เกลียดที่ของเล่นของตนถูกคนอื่นหมายตา ดูเหมือนจะมีอดีตอันนองเลือด】
【คำเตือน: บอสตัวนี้อันตรายอย่างยิ่ง ไม่อาจสังหารได้!】
ซูยวนเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตาสีฟ้าของชายคนหนึ่งในรถม้าประหลาดแบบตะวันตกอันหรูหรา
พ่อบ้านเอ่ยด้วยสีหน้าเคารพนอบน้อมว่า “นายท่าน”
รองเท้าหนังขัดจนขึ้นเงาก้าวลงจากรถม้าอย่างไม่รีบร้อน ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสง่างามปรากฏแก่สายตาผู้เล่นอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างเผยแววประหลาดใจเมื่อเห็นเขา
ผีร้ายตนนี้มีรูปโฉมหล่อเหลาไร้ที่เปรียบ แทบไม่ต่างจากมนุษย์เลย!
เฮือก—นี่ต้องเป็นผีร้ายระดับอันตรายสูงสุดอย่างแน่นอน!!
ผิวขาวซีดเกือบโปร่งแสงของชายหนุ่มทอประกายเย็นเยียบใต้แสงสลัว น้ำเสียงทุ้มต่ำไพเราะ “มีแขกมาอีกแล้วหรือ?”
【สวรรค์! นี่มันบอสของดันเจี้ยนระดับเอสเอสเอสเชียวนะ! ผีร้ายระดับเอสเอสเอสที่ต่อให้ลงดันเจี้ยนหลายสิบครั้งก็ยังพบได้ยาก กลับมาโผล่ในดันเจี้ยนมือใหม่นี่เนี่ยนะ?!】
【จบเห่แล้ว จบเห่แล้ว คนพวกนี้ไม่มีทางรอดแน่】
ทันใดนั้น มือเล็กขาวนวลคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าสายตาทุกคน ก่อนคว้าหมับเข้าที่แขนของผีร้ายชายระดับอันตรายสูงสุด
สัมผัสเย็นเฉียบราวน้ำแข็งทำให้ซูยวนหดไหล่ แต่เธอกลับไม่ยอมปล่อยมือ
สีหน้าของเธอดูอ่อนแอน่าสงสารราวกระต่ายขาวตัวน้อยที่ใครจะจับเชือดก็ได้ น้ำเสียงนุ่มนิ่มสั่นเครือเล็กน้อย “พี่ชาย คุณคือเจ้าบ่าวของฉันเหรอ?”
【โง่หรือไง! เสียสติไปแล้วหรือ? นั่นมันผีร้ายนะ!】
【เป็นตัวตนที่ห้ามแม้แต่จะจ้องมอง ยังกล้าแตะต้องอีก!】
ผู้ชมถ่ายทอดสดต่างร้อนใจจนทุบโต๊ะบ้าง ทึ้งผมบ้าง
บอสอันตรายสูงสุดระดับเอสเอสเอสคือการดำรงอยู่ ณ จุดสูงสุดของดันเจี้ยนผีร้าย โอกาสปรากฏตัวต่ำยิ่ง แต่ทุกครั้งที่ออกมา อัตราการตายก็สูงถึงร้อยเปอร์เซ็นต์
ภายใต้สายตาเงียบงันของทุกคนในห้องถ่ายทอดสด ผีร้ายอันตรายสูงสุดยกมือขาวเย็นขึ้นช้า ๆ ยื่นไปทางลำคอของซูยวน
ผู้คนที่อยู่หน้าคฤหาสน์ต่างเหงื่อเย็นชุ่มกาย ไม่กล้ามองภาพนองเลือดอันโหดร้ายที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ จึงพากันเบือนหน้าหนีเงียบ ๆ
ทว่า ความตายกลับไม่มาเยือน
นิ้วยาวเรียวของชายหนุ่มยกคางซูยวนขึ้นเบา ๆ ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งจับจ้องใบหน้าน้อย ๆ ที่ดูน่าสงสารของเธอ แววตายิ่งลึกล้ำ ก่อนสีแดงชาดประหลาดจะพลันปรากฏขึ้นในดวงตา
ซูยวนสบตาชายหนุ่ม หัวใจเต้นรัวจนควบคุมไม่ได้
วิธีพิชิตใจที่ดีที่สุดก็คือทำให้ความสัมพันธ์ใกล้ชิดขึ้น!
ซูยวนกำแขนเสื้อของเจ้าคฤหาสน์แน่นขึ้น ขนตายาวสั่นไหว หยาดน้ำตาคลอหน่วย “พี่ชาย?”
นิ้วเย็นเฉียบเช็ดหยาดน้ำตาตรงหางตาเธอออก น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นแผ่วเบา “เธอบอกว่าฉันเป็นเจ้าบ่าวของเธองั้นหรือ?”
【น้ำตาของคุณทำให้เขาพึงพอใจสำเร็จ ระดับความรู้สึกของเจ้าคฤหาสน์: 10!】
“ตุ๊กตามนุษย์ เธอเป็นคนแรกที่ไม่กลัวฉัน ฉันยอมรับว่าเธอน่าสนใจอยู่บ้าง น่าเสียดายที่เธอเลือกจะหลอกลวง...”
เล็บแหลมคมงอกยาวออกมาจากนิ้วของชายหนุ่ม ลำคอระหงถูกกรีดเป็นแผลในพริบตา
เสียงเตือนของระบบกรีดร้องลั่นในสมอง 【ถูกแล้ว โฮสต์! จะเป็นคนหรือผีก็ช่างเถอะ โฮสต์! จูบเขาเลย!】
ซูยวนมองใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้า สายตาหยุดอยู่บนริมฝีปากสีซีดของเขา
เธอไม่ใช่ว่าไม่เคยจูบผู้ชายมาก่อน แต่จูบผีนี่เป็นครั้งแรกเลยนะ!
ช่างมันแล้ว!
ซูยวนโน้มตัวเข้าไปหาเขา ลำคอมีรอยเลือดลึกเป็นทาง
เจ็บ—!
เธอประคองใบหน้าที่แปรสภาพเป็นผีไปแล้วครึ่งหนึ่งของชายหนุ่มอย่างแรง เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบเขาอย่างดุดัน
【เฮ้ย! ตาฉันฝาดไปหรือเปล่า? ยัยมือใหม่นี่ทำอะไรอยู่??! กำลังจูบผีร้ายระดับเอสเอสเอสอันตรายสูงสุดอยู่เหรอ?!】
【สวรรค์! เธอ... เธอเสียสติไปแล้วหรือไง!】
【โลกนี้ชักประหลาดขึ้นทุกทีแล้ว...】
ในเวลาเดียวกัน ห้องถ่ายทอดสดมือใหม่ชื่อ “เด็ดหลิวจากราก” กำลังไต่กระดานจัดอันดับอย่างบ้าคลั่ง พริบตาเดียวก็ขึ้นมาอยู่อันดับ 30 ของห้องถ่ายทอดสด และยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
สามสิบ... ยี่สิบเก้า...
หน้าแรกของห้องถ่ายทอดสดยังปรากฏหัวข้อแนะนำหนึ่งรายการ: ข่าวช็อก! มือใหม่จูบผีร้ายระดับเอสเอสเอสอันตรายสูงสุดอย่างบ้าคลั่งกลางการถ่ายทอดสด!
นครจิง สำนักงานสหพันธ์ปีศาจ
เด็กสาวตัวเล็กในชุดเครื่องแบบสีเทา สวมแว่นกรอบดำ จู่ ๆ ก็ยกมือกุมแก้มแดงก่ำของตนแล้วกรีดร้องเสียงดัง
ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้าง แก้มร้อนผ่าว
สวรรค์! สวรรค์! สวรรค์! สาวสวยหวานคนนี้ถึงกับจูบผีร้ายระดับเอสเอสเอสอันตรายสูงสุดอย่างไม่ให้ตั้งตัวได้!
ที่สำคัญ ฝ่ายชายก็หล่อ ฝ่ายหญิงก็สวย เหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก!
“เพี๊ยะ!” เซี่ยกัวยกมือตบหน้าตัวเองหนึ่งฉาด ใจที่กำลังจิ้นคู่รักพลันสงบลง
เรื่องนี้ไม่ธรรมดา เธอต้องรายงานผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานสหพันธ์โดยด่วน
3 นาทีต่อมา
ภายในห้องประชุมสหพันธ์ ผู้คนกลุ่มหนึ่งนั่งถกเถียงกันอย่างคึกคัก
“กฎของผีร้ายระดับเอสเอสเอสอันตรายสูงสุดอยู่เหนือกฎของดันเจี้ยน บางทีเด็กสาวคนนี้อาจค้นพบกฎของผีร้ายอันตรายสูงสุดตนนั้นแล้ว”
“ค้นพบกฎบ้าบออะไรกัน พวกคุณดูท่าทางเธอสิ เหมือนคนที่มีพรสวรรค์หรือไง?” ชายวัยกลางคนที่มีหนวดเคราดกครึ้มแค่นเสียงหนัก ๆ
ผู้มีลำดับพรสวรรค์นั้นหายากยิ่งกว่าหนึ่งในหมื่นคน ปัจจุบันมีผู้ใช้พรสวรรค์ที่ทราบกันไม่ถึง 20 คน ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เคยเห็นพรสวรรค์ของใครต้องอาศัยการจูบผีร้ายถึงจะแสดงฤทธิ์ได้!
“จากสถานการณ์ตอนนี้ ดูเหมือนผีร้ายระดับเอสเอสเอสอันตรายสูงสุดตนนั้นจะถูกจำกัดการเคลื่อนไหวจริง ๆ และยังไม่ได้ฆ่าใคร พวกเราทำได้แค่เฝ้าดูต่อไป”
“ไปตามหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการที่หนึ่งของสหพันธ์มา ถ้าเด็กสาวคนนี้รอดออกจากดันเจี้ยนได้ เราต้องแน่ใจว่าคนแรกที่ได้ติดต่อกับเธอคือคนจากสำนักงานสหพันธ์ของเรา!”
“รับทราบ!”