หลิวต๋าสั่งให้ทุกคนถอยออกไป แล้วปิดประตูให้อย่างรู้งาน
พอออกมาข้างนอก คนที่มามุงดูเหตุการณ์ต่างก็กรูกันเข้ามา
“ข้างในเกิดอะไรขึ้น? ทำไมคุณหนูโหย่วหนิงถึงถูกจับล่ะ?”
“ท่านผู้พิพากษากับคุณหนูซูยวนล่ะ?”
“.......”
หลิวต๋าจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ เมื่อนึกถึงน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวและแววตาดุดันของท่านผู้พิพากษาเมื่อครู่
เขาจึงประกาศเสียงดังว่า “เรื่องที่คุณหนูซูยวนใกล้ชิดกับผีร้ายยังไม่มีข้อสรุป นางไม่เพียงไม่ยอมรับผลการตัดสินของศาลอนุญาโตตุลาการ ทั้งยังทำลายทรัพย์สินของศาลและก่อความวุ่นวายอีกด้วย”
“ท่านผู้พิพากษาโกรธมาก กำลังสอบสวนอย่างเข้มงวดอยู่ข้างใน!”
หลิวต๋าวางมาดเป็นผู้พิพากษา “รายงานเขียนเสร็จกันหรือยัง?”
“ยังไม่รีบไปทำงานอีก!”
สอบสวนอย่างเข้มงวดงั้นหรือ?
สวรรค์! ผู้พิพากษาคนใหม่ผู้นี้มีเครื่องรางผีคู่กายระดับเอสเอสเอสอย่างตะปูผี พลังไม่ธรรมดา
วิธีสอบสวนของเขาโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง!
เมื่อวานเป็นวันแรกที่มารับตำแหน่ง เขาก็เข้าร่วมปฏิบัติการจับกุมทันที ไม่เพียงทำให้แขนขาของอีกฝ่ายพิการ ยังใช้วิธีสอบสวนสารพัด จนสุดท้ายแทบหาผิวหนังดี ๆ สักชิ้นบนตัวคนนั้นไม่เจอ
คุณหนูซูยวน คราวนี้คงหมดหวังแล้ว!
ภายในห้อง
ในห้องอันเงียบสงัด เสียงโซ่ที่กระทบกันบนตัวโจวซื่อดังก้องจนแสบแก้วหู
เขาก้าวเดินอย่างมั่นคง ต่างหูสั่นไหวอย่างรุนแรง
ในที่สุดก็หยุดลงห่างจากซูยวนไม่ถึงหนึ่งก้าว
“ตัวเล็กแค่นี้ แต่เก่งไม่เบา” เขาข่มความโกรธในน้ำเสียงเอาไว้สุดกำลัง
ซูยวนกะพริบดวงตากลมโตเป็นประกาย แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ “มะ...ไม่เก่งสักหน่อย”