ภายในห้องเรียน กลิ่นคาวเลือดปะปนกับกลิ่นเหม็นเน่าคลุ้งตลบ จนทุกคนเครียดเกร็งไปหมด
ยิ่งต้องเผชิญกับโจทย์ประหลาดเหล่านี้ เส้นประสาทที่ตึงเครียดของพวกเขาก็ยิ่งทำให้มือสั่นระริกกันทีละคน
โจทย์แบบนี้ไม่มีทางที่มนุษย์จะทำได้!
【ฉันบ้าไปแล้ว เมื่อกี้เห็นอะไรกันเนี่ย มื้อเมื่อคืนแทบจะพุ่งออกมาแล้ว แหวะ——】
【นี่แหละโลกผีร้ายของจริง อยากรู้นักว่ายัยชาเขียวคนนี้จะเอาตัวรอดไปได้ยังไง】
【นี่มันดันเจี้ยนระดับดีจริงเหรอ???】
ซูยวนนั่งอยู่แถวหน้า หลบเลี่ยงความวุ่นวายได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพราะคนที่ชอบนั่งแถวหน้าเวลาสอบมีไม่มากนัก
เธอก้มอ่านโจทย์ ถึงได้เข้าใจว่าทำไมถึงเรียกว่าการสอบปรับตัว
จากนั้นก็ลงมือเขียนคำตอบทันที
หนึ่ง. หากมีคนรบกวนการสอบของเจ้า เจ้าจะหักคอเขาก่อน หรือควักลูกตาเขาออกมา?
ตอบ: ขอความช่วยเหลือจากคุณครูก่อน
สอง. หากเจ้าเห็นคุณครูตัดหัวนักเรียน เจ้าคิดว่าอย่างไร?
ตอบ: คุณครูทำทุกอย่างก็เพื่อพวกเรา
สาม.....
เมื่อทำข้อสอบเสร็จ ก็ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงก่อนหมดเวลาสอบ
ซูยวนยกมือขึ้น
คุณครูซูกลับคืนสู่สภาพคุณครู แล้วถามว่า “มีอะไรหรือ?”
“ขอถามหน่อยค่ะ คุณครูส่งกระดาษคำตอบก่อนเวลาได้ไหมคะ?”
“ทำเสร็จแล้วหรือ?” ลูกตาสีเทาขาวของคุณครูซูเริ่มมีสีดำปรากฏขึ้นเล็กน้อย
“ค่ะ” ซูยวนพยักหน้า
ตั้งแต่ตอนแรกที่เธอถูกพาไปห้องพักครูเพื่อทำความรู้จักกับคุณครูคนอื่น ๆ จนถึงตอนที่ได้รับมอบหมายให้แจกข้อสอบ
ไม่ว่าจะมองอย่างไร เธอก็รู้สึกว่าคุณครูซูคอยเอื้อประโยชน์ให้เด็กเรียนดีอย่างเธออยู่เบื้องหลัง