เมื่อเข้าไปในอาคาร กรรมการอนุญาโตตุลาการสองคนก็จับจ้องเธอจากทั้งสองฝั่ง
เดินผ่านทางเดินยาวสองสาย พอเลี้ยวตรงมุมที่สาม ซูยวนก็เห็นโหย่วหนิงอยู่ตรงหน้าต่าง
น้ำตาบนใบหน้าโหย่วหนิงยังไม่ทันแห้ง พอเห็นซูยวนก็ยิ่งกลัวจนยกมือกุมหัว ราวกับหนูเห็นแมว
ซูยวนเบนสายตากลับอย่างสงบนิ่ง
ยังไม่ตายอีกหรือ ช่างน่าแปลกใจจริง ๆ
เมื่อเข้าไปในห้องพิจารณาคดี เธอกับโหย่วหนิงนั่งกันคนละฝั่ง โดยมีแผ่นกระจกกั้นที่แทบจะโปร่งใสอยู่ตรงกลาง
ทั้งสองฝั่งมองเห็นกันได้ แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดถึงกันแม้แต่น้อย
ซูยวนนั่งลงอย่างเปิดเผย ก่อนเหลือบมองกรรมการที่นั่งตรงข้าม แก้มของเธอปรากฏลักยิ้มสองข้าง “เริ่มได้เลย”
กรรมการดันแว่นทรงโบราณบนสันจมูก “ซูยวน?”
“อยู่นี่ค่ะ” ซูยวนยกมืออย่างให้ความร่วมมือ แววตาจริงจังเป็นพิเศษ
ใบหน้าแสนงดงามประกอบกับสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ช่างแตกต่างกันอย่างน่าประหลาด
กรรมการกระแอมอย่างเก้อเขิน ก่อนถามต่อ “พฤติกรรมของคุณในดันเจี้ยนระดับดีครั้งนี้ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง อีกทั้งยังมีผู้เล่นรายงานว่าคุณเลือกช่วยเหลือผีร้าย แทนที่จะช่วยผู้เล่นมนุษย์ และยังคิดจะฆ่าผู้เล่นด้วย”
“คุณยอมรับหรือไม่?”
ซูยวนพยักหน้าอย่างว่าง่าย แล้วเสริมว่า “เจียงเยี่ยนเป็นแฟนฉันค่ะ”
เธอย้ำอย่างจริงจังยิ่ง “เป็นแฟนค่ะ ไม่ใช่ผีร้าย”
กรรมการเปิดเรดาร์จับความผิดปกติอย่างว่องไว “คุณสนิทสนมกับผีร้ายมากหรือ?”
“ท่านกรรมการ ฉันเป็นคนดูหน้าตานะคะ พวกที่หน้าตาน่าเกลียดเกินไป ฉันไม่ชอบหรอกค่ะ” ซูยวนครุ่นคิดอย่างจริงจังก่อนตอบคำถามนี้