"เธอลุกขึ้นยืนพูดกับพวกเขาก่อนสิ" เฉิงจี้เป็นห่วงจึงพยุงฟู่เหยาให้ยืนขึ้น
"โอเค ไม่ต้องห่วง ฉันจะถามพวกเขาว่าเป็นยังไง" ฟู่เหยาจับมือเฉิงจี้ สื่อให้เขาอ่อนโยนลงหน่อย
เฉิงจี้พยักหน้า ถอยไปยืนข้างๆ พยายามทำให้สีหน้าดูอ่อนโยนขึ้น
ถึงปกติตอนสอนหนังสือเฉิงจี้จะเคร่งขรึมกับกลุ่มนักเรียน แต่กับเด็กๆ พวกนี้ในใจเขากลับรักใคร่ดูแลมาก แค่เมื่อกี้กลัวว่าฟู่เหยาจะโดนชน เลยรีบร้อนไปหน่อย
พอเฉิงจี้ถอยออกไป ฟู่เหยาก็สังเกตเห็นว่าเด็กหญิงสามคนที่อยู่ตรงหน้าผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
เธออดขำไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าเฉิงจี้ภายนอกนอกจากจะมีฉายา "ยอดทหารเหล็ก" แล้ว ยังมีวิชาทำให้เด็กหยุดร้องไห้ได้อีก
ไม่รู้ว่าลูกสี่คนในท้อง เขาจะจัดการไหวไหมเนี่ย
แต่ฟู่เหยาก็คิดไปคิดมา เธอไม่รู้จริงๆ ว่าหลี่ลี่เป็นใคร เธอแค่ปักดอกไม้เล็กๆ บนเสื้อของพี่น้องหนูหนูเท่านั้น หรือว่าหลี่ลี่จะเป็นพี่สาวของหนูหนู?
เพิ่งมาอยู่ได้ไม่กี่วัน เธอยังไม่เคยเห็นพี่สาวสองคนของหนูหนูเลย สักพักหนึ่งก็ไม่รู้ว่าพวกเธอชื่ออะไร
ฟู่เหยาเลยลองถามไปว่า "พวกหนูพูดถึงลูกสาวของคุณป้าเหลียวไห่เซี่ยคนนั้นใช่ไหม? พี่สาวของหนูหนูใช่ไหม?"
"ใช่!" ทั้งสามคนตอบพร้อมกัน
พอได้ยินคำตอบที่แน่นอน ฟู่เหยาก็ยิ้มบางๆ
"ฉันปักดอกไม้ให้ได้นะ แต่พวกหนูต้องกลับไปถามพ่อแม่ก่อนว่าอนุญาตไหม ถ้าตกลง พรุ่งนี้มาที่บ้านฉันได้เลย บ้านฉันอยู่ติดกับบ้านหนูหนู"