【ติ๊ง!】
【ตรวจพบว่าท่านรับศิษย์คนแรกที่มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขสำเร็จ ระบบลงชื่อเข้าใช้รายวันได้เปิดใช้งานแล้ว!】
【ติ๊ง!】
【ระบบลงชื่อเข้าใช้รายวันยินดีให้บริการท่านซึ่งเป็นผู้ใช้ ระบบนี้มีเพียงความสามารถเดียว นั่นคือการลงชื่อเข้าใช้!】
【ลงชื่อเข้าใช้ได้วันละครั้ง!】
เสียงของระบบดังก้องขึ้นในห้วงสมองของหลี่ฉางเซิง
มุมปากของเขาพลันยกขึ้นเล็กน้อยอย่างห้ามไม่อยู่
ในที่สุดก็ได้รับระบบแรกมาเสียที
แม้จะไม่ใช่ระบบไร้เทียมทานอย่างที่จินตนาการไว้ แต่ก็นับว่าไม่เลวแล้ว
“ไปกันเถอะ ข้าจะพาเจ้ากลับยอดเขาเซียวเหยา!” หลี่ฉางเซิงพาจวินหลิงหลงเหินกระบี่ขึ้นฟ้า ไม่นานก็กลับถึงยอดเขาเซียวเหยา
เมื่อลงถึงพื้นอย่างมั่นคง หลี่ฉางเซิงก็แทบรอไม่ไหว รีบกล่าวในใจว่า “ระบบลงชื่อเข้าใช้ ลงชื่อเข้าใช้เดี๋ยวนี้!”
【ลงชื่อเข้าใช้วันนี้สำเร็จ!】
【ยินดีกับผู้ใช้ ท่านได้รับรางวัลจากการลงชื่อเข้าใช้วันนี้: โอสถทองคำเก้าผัน!】
【โอสถทองคำเก้าผัน: เมื่อใช้แล้ว จะช่วยให้ผู้บำเพ็ญเปลี่ยนแปลงจากภายในสู่ภายนอก พลิกชะตาฝืนลิขิตสวรรค์......】
“ของดีจริง ๆ!” หลี่ฉางเซิงตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เมื่อมีโอสถทองคำเก้าผัน บางทีเขาอาจก้าวหน้าไปอีกขั้นได้
“ท่านอาจารย์ เหตุใดจึงรับข้าเป็นศิษย์?” จวินหลิงหลงเอ่ยถาม
“เพราะเรามีวาสนาต่อกัน” หลี่ฉางเซิงตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ในเมื่อมีวาสนาต่อกัน เหตุใดก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์จึงไม่รับข้า?” จวินหลิงหลงถามต่อ
“ย่อมเพราะยังไม่ถึงเวลา” หลี่ฉางเซิงยิ้มบาง ๆ
“ยังไม่ถึงเวลาอย่างนั้นหรือ? แล้วตอนนี้ที่พลังบำเพ็ญของศิษย์สูญสิ้น เส้นลมปราณขาดสะบั้น ตันเถียนแตกสลาย นับว่าถึงเวลาแล้วหรือ?” จวินหลิงหลงส่ายหน้าเบา ๆ ในใจเต็มไปด้วยความฉงน
“ถูกต้อง สิ่งที่ข้ารอมาโดยตลอดก็คือจักรพรรดินีเก้าสวรรค์” หลี่ฉางเซิงเอ่ยช้า ๆ
สิ้นเสียง จวินหลิงหลงพลันสั่นสะท้านไปทั้งร่าง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและหวาดหวั่น
เขารู้ได้อย่างไรว่าตนคือจักรพรรดินีเก้าสวรรค์?
เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด! แดนเบื้องล่างอันต่ำต้อยเช่นนี้ จะมีผู้ใดมองทะลุตัวตนที่แท้จริงของนางได้เพียงปราดเดียว
อีกฝ่ายเอ่ยนามของนางออกมาอย่างถูกต้อง แสดงว่ารู้จักนางอย่างลึกซึ้ง
ยิ่งกว่านั้น เขายังบอกว่าตั้งใจรอนางโดยเฉพาะ
กล่าวคือ เขารู้แต่แรกแล้วว่าจักรพรรดินีเซียนเก้าสวรรค์เช่นนางจะกลับชาติมาเกิดในร่างของจวินหลิงหลง
เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร!!!
ต้องมีพลังและขอบเขตเช่นใด จึงจะคำนวณทุกสิ่งได้ถึงเพียงนี้???
“แท้จริงแล้วท่านเป็นใคร?” จวินหลิงหลงถอยหลังติดกันหลายก้าว สีหน้าเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
“ข้าคืออาจารย์ของเจ้า วางใจเถิด ข้าไม่ทำร้ายเจ้า” หลี่ฉางเซิงโบกมือ จากนั้นสะบัดมือเบา ๆ โอสถทองคำเก้าผันที่เพิ่งได้รับก็ลอยขึ้นกลางอากาศ
“กินโอสถเม็ดนี้เสีย”
“โอสถทองคำเก้าผัน!” จวินหลิงหลงอุทานเสียงหลง
ในฐานะจักรพรรดินีเก้าสวรรค์ นางมีประสบการณ์กว้างขวาง แม้แต่ในแดนเบื้องบน โอสถทองคำเก้าผันก็ยังนับเป็นสมบัติล้ำค่าสูงสุด
หลี่ฉางเซิงผู้มีขอบเขตเพียงขั้นแปรเทพกลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ถึงกับมอบโอสถชั้นเลิศเช่นนี้ให้นางโดยตรง
“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นจักรพรรดินีเก้าสวรรค์หรือใครก็ตาม ตอนนี้เจ้าก็เป็นเพียงศิษย์ของข้า อย่าทำให้ข้าผิดหวัง” หลี่ฉางเซิงกล่าวจบก็เอนกายนั่งบนเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์
จวินหลิงหลงมึนงงอยู่ชั่วขณะ
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์” จวินหลิงหลงก้มศีรษะคารวะ!
บัดนี้นางจึงตระหนักได้อย่างแท้จริงว่า หลี่ฉางเซิงตรงหน้าแตกต่างจากที่นางคาดคิดไว้โดยสิ้นเชิง คนผู้นี้ต้องซุกซ่อนความลับสะเทือนฟ้าเอาไว้ เกรงว่าจะเป็นยอดฝีมือผู้ปกปิดขอบเขตพลังและลงมาใช้ชีวิตสำราญในแดนเบื้องล่าง
แต่ไม่ว่าอย่างไร โอสถทองคำเก้าผันก็เป็นของจริง
ขอเพียงกินโอสถเข้าไป บาดแผลสาหัสทั่วร่างก็จะฟื้นฟูกลับคืน นางจะได้เริ่มต้นเส้นทางบำเพ็ญอีกครั้ง และหวนคืนสู่ตำแหน่งมหาจักรพรรดิ
เพียงชั่วพริบตา นางก็นั่งขัดสมาธิแล้วกลืนโอสถทองคำเก้าผันลงท้อง
เมื่อโอสถเข้าสู่ร่าง ก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังโอสถอันมหาศาลปั่นป่วน ไหลเวียนไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย
เส้นลมปราณที่ขาดสะบั้นสมานตัวอย่างรวดเร็วภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังโอสถอันกร้าวแกร่ง ตันเถียนที่แตกสลายก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสภาพ…
กระบวนการนี้เจ็บปวดแสนสาหัส ทว่าจวินหลิงหลงกัดฟันทนอย่างเงียบงัน ไม่ส่งเสียงครวญครางแม้สักแอะ
“สมกับเป็นจักรพรรดินีเก้าสวรรค์ แม้แต่ความเจ็บปวดเช่นนี้ยังอดทนได้ ต่อให้ส่งเสียงออกมาก็ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายเสียหน่อย” หลี่ฉางเซิงส่ายหน้าเบา ๆ พึมพำกับตนเอง
แม้ในใจจะเสียดายอยู่บ้างที่มอบโอสถทองคำเก้าผันออกไป แต่ตราบใดที่ระบบลงชื่อเข้าใช้ยังอยู่ บางทีภายหน้าเขาอาจได้รับสมบัติล้ำค่ากว่านี้ก็ได้
เช่นนี้ก็นับว่าทำให้จักรพรรดินีเก้าสวรรค์ผู้นี้ยำเกรงได้อย่างหมดจดแล้ว
หนึ่งชั่วยามผ่านไป
ในที่สุดจวินหลิงหลงก็อดทนผ่านพ้นมาได้
เส้นลมปราณและตันเถียนของนางฟื้นคืนสภาพสมบูรณ์ ร่างกายผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จากภายในสู่ภายนอก นับว่าได้เกิดใหม่อย่างแท้จริง
“ฮู่ ๆ……”
“พลังโอสถของโอสถทองคำเก้าผันช่างฝืนลิขิตสวรรค์จริง ๆ สมกับเป็นโอสถชั้นเลิศ ความทุกข์ทรมานจากการชำระล้างเช่นนี้ คนทั่วไปย่อมทนรับไม่ไหว” จวินหลิงหลงรำพึงในใจ
“นี่ เจ้ายังไม่รีบไปชำระล้างร่างกายอีก!” เสียงของหลี่ฉางเซิงดังขึ้น
โอสถทองคำเก้าผันขับสิ่งสกปรกที่สะสมอยู่ในร่างของนางออกมาจนหมด ตอนนี้ทั่วร่างจึงถูกปกคลุมด้วยคราบสกปรกสีดำคล้ำ
จวินหลิงหลงเพิ่งสังเกตเห็นสภาพของตนเอง จึงรีบไปชำระล้างร่างกายทันที
ราวหนึ่งก้านธูปต่อมา นางจึงกลับมาอีกครั้ง ในชุดกระโปรงยาวตัวใหม่
หลี่ฉางเซิงเงยหน้ามอง
โฉมหน้าของจวินหลิงหลงตรงหน้างดงามยิ่งกว่าแต่ก่อน
เมื่อก่อนนางก็นับเป็นโฉมงามชั้นยอดในใต้หล้าอยู่แล้ว บัดนี้จะเรียกว่านางเซียนผู้เลอโฉมที่สุดก็ไม่เกินจริง
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่มอบโอสถทองคำเก้าผันให้” จวินหลิงหลงก้มศีรษะคารวะหลี่ฉางเซิงอีกครั้ง
“นับว่าโอสถทองคำเก้าผันไม่เสียเปล่า ต่อจากนี้ก็ตั้งใจฝึกฝนใหม่ให้ดีเถิด” หลี่ฉางเซิงซึ่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้เอ่ยเสียงเบา
“ท่านอาจารย์ไม่คิดจะถ่ายทอดวิชาบำเพ็ญให้ข้าหรือ?” จวินหลิงหลงถาม
หลี่ฉางเซิงผู้นี้ไม่ธรรมดา เพียงสะบัดมือก็หยิบโอสถทองคำเก้าผันออกมาได้ ไม่แน่ว่าเขาอาจมีวิชายุทธ์ที่ล้ำลึกยิ่งกว่านี้ด้วย
“ข้ามีแผนของข้า เจ้าใช้วิชาของตนฝึกฝนไปก่อน” หลี่ฉางเซิงวางท่าลึกลับยากหยั่งถึง
พูดเล่นน่า
จักรพรรดินีเก้าสวรรค์ผู้นี้มีวิชาระดับมหาจักรพรรดิอยู่กับตัวแล้ว
ต่อให้รวบรวมวิชาทั้งหมดในสำนักชิงหยุนเข้าด้วยกัน ก็ยังไม่มีวิชาใดแข็งแกร่งกว่าของนาง
ส่วนหลี่ฉางเซิงเองก็ไม่มี แล้วจะเอาอะไรไปสอนนางเล่า?
ต่อจากนี้ก็ได้แต่รอระบบลงชื่อเข้าใช้
หวังว่าพรุ่งนี้จะมาถึงเร็ว ๆ เถิด!
“เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์!” จวินหลิงหลงพยักหน้ารับ
นางไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงนั่งขัดสมาธิลงอีกครั้ง แล้วโคจรคัมภีร์จักรพรรดิไท่ซวีของตน
บัดนี้การโคจรพลังเป็นไปอย่างราบรื่นและง่ายดายยิ่ง
พลังวิญญาณฟ้าดินรอบข้างเริ่มหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของนางอย่างบ้าคลั่ง
เหนือศีรษะของนางยังเกิดคลื่นกระแสพลังวิญญาณขึ้นอีกด้วย!
“สมกับเป็นจักรพรรดินีเก้าสวรรค์ ความเร็วในการฝึกฝนช่างรวดเร็วนัก คัมภีร์จักรพรรดิไท่ซวีเป็นวิชาระดับจักรพรรดิ ข้าควรให้นางถ่ายทอดวิชานี้ให้ข้าดีหรือไม่?” หลี่ฉางเซิงมองจวินหลิงหลงฝึกฝน พลางพึมพำในใจ
อาจารย์ขอวิชาจากศิษย์ ฟังดูแล้วช่างน่าอับอายอยู่บ้าง
ช่างเถิด!
มีระบบลงชื่อเข้าใช้อยู่ บางทีเขาอาจได้รับวิชาที่ทรงพลังกว่านี้ก็ได้
บัดนี้หลี่ฉางเซิงฝากทุกสิ่งทุกอย่างไว้กับระบบลงชื่อเข้าใช้แล้ว!
ตูม!
เวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูป ขอบเขตพลังของจวินหลิงหลงก็ฟื้นคืนสู่ขั้นรวมปราณ!
เมื่อบรรลุขั้นรวมปราณ ก็ถือว่าก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญอย่างแท้จริง!
มหาจักรพรรดิผู้สูงส่ง เมื่อได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ย่อมไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใดชี้แนะเรื่องการฝึกฝน
เรื่องนี้ทำให้หลี่ฉางเซิงโล่งใจขึ้นไม่น้อย
อย่างไรเสีย หากจวินหลิงหลงเอาแต่ขอคำชี้แนะจากเขา เกรงว่าเขาคงตอบไม่ได้
เช่นนั้นยิ่งน่าอับอายกว่าเดิมเสียอีก!