หัวหน้ากลุ่มพยักหน้า “วางใจได้ ไม่ว่าคุณจะร้องขออะไร พวกเราจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อทำให้สำเร็จ”
“ดี พวกคุณรีบใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่มีสืบเรื่องนี้ทันที
ในประเทศของเรามีหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง พวกเขาลักลอบค้ามนุษย์กันอยู่ ผมคาดว่าน่าจะอยู่ทางใต้ของประเทศ เป็นเขตภูเขา ชื่อเมืองอาจเป็น ‘เมืองวงเวียน’ หรือชื่อที่ออกเสียงคล้ายกัน
คนทั้งเมืองร่วมมือกันทำชั่ว เพื่อนบ้านต่างปกป้องกันเอง ขอให้พวกคุณพยายามสืบสวนจากพื้นที่อื่น เมืองนี้อาจเคยถูกสิ่งลี้ลับรุกรานมาก่อน แนะนำให้เริ่มสืบจากเมืองที่เคยถูกสิ่งลี้ลับรุกรานเป็นอันดับแรก
ยอมจับผิดดีกว่าปล่อยคนร้ายหลุดมือ
ถ้าพบผู้ต้องสงสัยค้ามนุษย์ ให้จับกุมทันที เรื่องนี้ต้องจัดการให้เร็วที่สุด ห้ามปล่อยให้ยืดเยื้อ ผมยังไม่รู้เลยว่าจะอยู่ในโลกนี้ได้นานแค่ไหน
ตอนนี้เรากำลังแข่งกับเวลา ชักช้าแม้แต่นาทีเดียวก็ไม่ได้”
พูดจบ กู้อี้ก็ล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋า บนนั้นมีแต่รายชื่อหมายเลขโทรศัพท์จากกล่องเครื่องประดับของแม่
“ดูหมายเลขพวกนี้ออกไหม?”
“เห็นชัด มีอะไรหรือ?”
“รีบตรวจสอบหมายเลขพวกนี้ พวกเขาอาจเกี่ยวข้องกับพวกค้ามนุษย์”
หัวหน้ากลุ่มไม่ได้ถามเหตุผล เพียงตั้งใจจดทุกคำพูดของกู้อี้ไว้ “พวกเราจดไว้หมดแล้ว ยังมีเรื่องอื่นอีกไหม?”
กู้อี้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างรวดเร็ว “ผู้ดำเนินรายการอาจเป็นคนประเทศมังกรของเราก็ได้ บางทีพวกเรา... แย่แล้ว หมดเวลาแล้ว”
ตู๊ด—ตู๊ด—
เสียงสายไม่ว่างดังมาจากหูโทรศัพท์