ตูม!
กู้อี้กระโดดลงน้ำ
“เด็กคนนี้กำลังทำอะไรน่ะ?”
“พระเจ้า เขากระโดดลงไปจริง ๆ!”
คนจากทีมวางแผนจ้องหน้าจอ กู้อี้จมลงสู่ก้นน้ำราวกับก้อนหิน ผ่านไปนานก็ยังไม่ลอยขึ้นมา
“จะร้อนใจกันไปทำไม?” ชวีคังผิงคาบบุหรี่ ควันบดบังใบหน้าของเขา “กู้อี้โตมาริมแม่น้ำ จะกลัวว่าเขาจะจมน้ำตายหรือไง? นี่เป็นแผนของเขา รอดูไปเถอะ”
“กระแสน้ำเชี่ยวขนาดนั้น ต่อให้กู้อี้ว่ายน้ำเก่ง ก็ใช่ว่าจะรอดนะ!”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย? ลืมกฎการสอบแล้วหรือไง? นี่เป็นการจำลองความฝัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างสอบ ก็ไม่ส่งผลต่อโลกความจริง กู้อี้ต้องลงมือแบบนี้ก็ต่อเมื่อมั่นใจเต็มที่แล้วแน่ ๆ
จำได้ไหมว่าในกฎการสอบมีข้อหนึ่งเขียนไว้แบบนี้?
กรุณาใช้ปากกาหมึกน้ำเงินหรือปากกาหมึกซึมในการตอบ หากปากกาหมึกน้ำเงินหรือปากกาหมึกซึมเขียนไม่ออก ให้ใช้เลือดแทน
คริสเข้าใจนัยของกฎเหมือนกับกู้อี้ คำว่า ‘ใช้เลือด’ หมายความว่าสามารถฆ่าคนได้ เพียงแต่คริสเลือกฆ่าคนอื่น ส่วนกู้อี้เลือกฆ่าตัวเอง”
ชวีคังผิงดับบุหรี่ แล้วจ้องหน้าจอต่อ
กล้องยังคงจับภาพแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกราก คนที่เดินผ่านไปมาหลายคนรีบโทรแจ้งตำรวจขอความช่วยเหลือ
แต่การรุมประณามทางอินเทอร์เน็ตยังไม่ยุติลง
[กู้อี้แค่จัดฉากเรียกร้องความสนใจหรือเปล่า? ฉันจำได้ว่าเหมือนเขาจะว่ายน้ำเป็น]
[ลงทุนลงแรงเล่นละครขนาดนี้เลยเหรอ?]
[พวกที่อยู่ข้างบน ช่วยมีศีลธรรมกันหน่อยได้ไหม? เขาตกน้ำไปแล้ว ตั้งนานก็ยังงมขึ้นมาไม่ได้ หวังว่าเขาจะไม่เป็นอะไร]