“ต้องให้ฉันเดาปริศนาอีกแล้วเหรอ”
กู้อี้ลืมตาขึ้น ก่อนจะเกาหัวอย่างกลัดกลุ้ม
ตุ๊กตาพูดจาไร้เหตุผลสิ้นดี แถมยังชอบตอบไม่ตรงคำถามอยู่บ่อย ๆ
กู้อี้เดาเรื่องราวทั้งหมดระหว่าง “ฉัน” กับแม่ได้เกือบหมดแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังขุดข้อมูลอะไรเพิ่มเติมจากแม่ไม่ได้
ยังเหลือหน้ากากคนหัวจิงโจ้กับหน้ากากช้างที่ยังไม่ได้ลอง
บางทีคราวนี้อาจได้ผลลัพธ์ที่ต่างออกไปก็ได้?
ตอนนี้พลังจิตของกู้อี้อยู่ที่ 35/50 การอนุมานครั้งที่สองใช้พลังจิตไปเพียง 5 หน่วย ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการอนุมานได้อย่างมากและประหยัดพลังจิตไปได้เยอะ
“ย้อนเวลา!”
(เริ่มการย้อนเวลา!)
(คุณยืนอยู่หน้าประตูห้องลับ)
(คุณผลักประตูเข้าไป)
(ตุ๊กตากำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง)
(คุณสวมหน้ากากคนหัวจิงโจ้)
(คุณ: คุณผู้หญิง โปรดใจเย็นก่อนครับ)
(ตุ๊กตา: คุณมาส่งของให้ฉันเหรอ?)
(คุณ: ใช่ครับ ขอทราบชื่อของคุณหน่อยได้ไหมครับ...)
(ตุ๊กตา: ฉัน...ฉันลืมไปแล้ว)
(คุณ: ถ้าอย่างนั้น คุณรู้จักโทโทไหมครับ?)
(ตุ๊กตา: โทโท? โทโทเป็นลูกสาวของฉัน)
(คุณ: แล้วตอนนี้โทโทอยู่ที่ไหนครับ?)
(ตุ๊กตา: เธอ...ไม่สิ คุณไม่ใช่คนส่งของนี่ คุณเป็นใคร?)
(คุณ: ผมเป็นคนส่งของครับ นี่มีจดหมายของโทโทด้วย)
(ตุ๊กตา: ใครส่งมา?)
(คุณ: โรงพยาบาลฉงซานครับ)
(ตุ๊กตา: เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! เธอตายไปนานแล้ว ใครจะส่งของให้เธอได้? อ๊าก!)