กู้อี้สงบสติอารมณ์ลงอีกครั้ง แล้วเริ่มการอนุมานใหม่
(การอนุมานเริ่มต้นขึ้น!)
(เจ้าหลับตาลง)
(คุณไล่เรียงสรุปเบาะแสที่เพิ่งได้มาอย่างละเอียด)
(คนหัวกวางไม่ได้ใช้การลืมตาหรือหลับตาเป็นเกณฑ์ในการเลือก แต่ถ้าเจ้าสบตากับคนหัวกวาง ก็มีโอกาสสูงที่มันจะเลือกคุณ)
(นอกจากนี้ คนที่พาคนหัวกวางเดินชมตลอดเวลาคือกลุ่มคนหัวหมู)
(พ่อค้าในโรงพยาบาล อย่างแม่ครัวที่ขายอาหารหรือเจ้าของร้านขายของชำ ล้วนสวมหน้ากากหัวหมู)
(ดังนั้น โรงพยาบาลแห่งนี้ทำธุรกิจซื้อขายมนุษย์เป็น ๆ! ท่าทางของคนหัวกวางเห็นได้ชัดว่ากำลังเลือกสินค้า ส่วนคนหัวหมูก็คือที่ปรึกษาการขายที่ช่วยโรงพยาบาลซื้อขายมนุษย์)
(หมอจะเผาคนไข้ทิ้งทันทีหากรักษาไม่หาย เรื่องนี้เพียงพอจะพิสูจน์ว่าในสายตาของพวกมัน คนไข้เป็นแค่สินค้า ไม่ใช่ชีวิต)
(นอกจากคนไข้แล้ว ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นอสูรกาย และมนุษย์ก็คือสินค้าที่พวกมันใช้ซื้อขายกัน)
(คุณเชื่อว่าการอนุมานของตัวเองเข้าใกล้ความจริงไปแล้วส่วนหนึ่ง)
(แต่การอนุมานได้เพียงเท่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะผ่านด่านอย่างสมบูรณ์)
(ทำไมอสูรกายถึงซื้อขายมนุษย์? ซื้อไปแล้วจะเอาไปทำอะไร? “ฉัน” กลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึงของโลกใบนี้ได้อย่างไร? “โรค” ของคนไข้คืออะไรกันแน่?)
(คุณยังไม่รีบร้อนอนุมานต่อ ภารกิจสำคัญที่สุดตอนนี้คือหาทางหลีกเลี่ยงวิกฤตของวันนี้ อย่าให้คนหัวกวางพาตัวไป)