เมื่อเห็นเนื้อหาของอักษรสีเลือด กู้อี้กลับยิ่งรู้สึกสับสน
ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ อักษรสีเลือดช่วยให้เขาผ่านด่านมาโดยตลอด แต่ครั้งนี้กลับบอกเขาว่าอย่าใช้แว่น
หากยึดตามกฎเกณฑ์ที่ผ่านมา
เมื่ออยู่ต่อหน้าหมอ เขาต้องปฏิบัติตามกฎด้านหน้าของกระดาษ ส่วนเมื่ออยู่ลับหลังหมอ เขาต้องปฏิบัติตามกฎด้านหลังของกระดาษ
โรงพยาบาลคงไม่ต้องการให้เขาเปิดเผยความจริง ดังนั้นกฎด้านหน้าของกระดาษน่าจะเป็นกฎที่จำกัดอิสระของผู้เล่น
“ฉัน” คงปรารถนาที่จะออกจากโรงพยาบาล และ “ฉัน” ก็หวังให้ผู้เล่นได้รับรู้ความจริงเบื้องหลังโรงพยาบาลด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ “ฉัน” จึงเขียนคำใบ้เป็นอักษรสีเลือดไว้ด้านหลังกระดาษเพื่อช่วยเหลือผู้เล่น
แต่กฎบนกระดาษแผ่นนี้กลับขัดแย้งกับหน้าที่ของแว่นสามมิติอย่างเห็นได้ชัด
แว่นสามมิติเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ไขความจริงของโรงพยาบาล
ดังนั้น กฎด้านหน้าของกระดาษน่าจะเป็นกฎที่ห้ามหรือจำกัดไม่ให้เขาใช้แว่น ส่วนกฎด้านหลังน่าจะบอกวิธีใช้แว่นตอนที่หมอมองไม่เห็น
แต่ตอนนี้กฎทั้งสองด้านกลับสลับกันเสียอย่างนั้น?
ด้านหน้าของกระดาษบอกวิธีใช้แว่นอย่างปลอดภัย ส่วนด้านหลังกลับบอกว่าอย่าเชื่อแว่น
ช่างเป็นเรื่องลี้ลับเหลือเกิน...
ตกลงแล้วเขาควรเชื่อฝ่ายไหนกันแน่?
ตอนนี้เขาไม่มีทางอนุมานหรือพิสูจน์ได้
กู้อี้ทำได้เพียงตามหาเบาะแสเพิ่มเติมให้มากที่สุด แล้วใช้ทักษะพิเศษลองผิดลองถูกทีละนิดก่อนจะสรุปผล
กู้อี้กวาดตามองไปรอบร้าน พบว่ามีสินค้าประหลาดวางอยู่เต็มไปหมด ถึงขั้นมีงูเป็นกับคางคกเป็นวางขายด้วย