“เจ้านายครับ ถึงที่หมายแล้ว”
ผู้โดยสารไม่พูดอะไร เพียงหยิบธนบัตร 500 หยวนยื่นให้คนขับ
“รอสักครู่นะครับเจ้านาย ผมทอนเงินให้”
ผู้โดยสารตบไหล่คนขับเบา ๆ
“เจ้า... เจ้า... นาย?”
คนขับมองผู้โดยสารที่เบาะหลังด้วยสีหน้าประหลาดใจ
ตอนขึ้นรถ ผู้โดยสารคนนี้สวมหน้ากากตัวตลก และเขียนจุดหมายปลายทางไว้บนกระดาษ
คนขับคิดว่าผู้โดยสารพูดไม่ได้ จึงไม่ได้ชวนคุย
พอรถออกเดินทาง ผู้โดยสารตัวตลกก็หลับอยู่ในรถ คนขับตั้งใจขับรถมาตลอด ไม่ได้ใส่ใจอีกฝ่ายเท่าไรนัก
ใครจะคิดว่าพอถึงที่หมาย รูปลักษณ์ของผู้โดยสารกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หน้ากากตัวตลกดูราวกับงอกติดอยู่บนใบหน้า เสื้อผ้าที่สวมอยู่ก็เปลี่ยนเป็นชุดตัวตลกสีสันฉูดฉาด ดูประหลาดอย่างยิ่ง
“คุณ... คุณ...”
ตัวตลกหันหน้ามา เผยรอยยิ้ม ก่อนล้วงดอกกุหลาบออกมาจากอกเสื้อแล้วยัดใส่มือคนขับ
“หือ?”
คนขับรับดอกไม้มา สีหน้ามึนงง
กู้อี้เดินไปตามถนน รอยยิ้มยังคงแต้มอยู่บนใบหน้า
หน้ากากตัวตลกหลอมรวมเข้ากับร่างของเขาอย่างสมบูรณ์ในชั่วข้ามคืน ไม่ว่าอย่างไรก็ถอดออกไม่ได้อีกแล้ว
เมื่อคืนเขานอนอยู่ในรถแท็กซี่และใช้การอนุมานตลอดทั้งคืน แต่ก็ล้มเหลวในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสุดท้ายเสมอ
เมื่อมีพลังของตัวตลก กู้อี้แทบจะไม่ต้องสนใจคุณหนูแมวหรือสิ่งลี้ลับทั้งปวงก็ได้ เขาสามารถทำลายต้นไม้ยักษ์ได้สำเร็จ แต่เมื่อถึงตอนเผชิญหน้ากับน้องสาว การอนุมานกลับไปต่อไม่ได้ทุกครั้ง
วิธีคลายปมในใจของน้องสาว กู้อี้ต้องไปค้นหาด้วยตัวเอง ไม่มีทางใช้การอนุมานเพื่อโดดข้ามขั้นตอนได้