(หัวใจของคุณเจ็บแปลบขึ้นมา)
(สมุดบันทึกเล่มนี้ดูเหมือนจะมีพลังลึกลับบางอย่าง แม้เนื้อหาจะกำกวมไม่ชัดเจน แต่คุณกลับสัมผัสได้อย่างแท้จริงถึงความรู้สึกเจ็บปวดราวกับหัวใจถูกกรีดเฉือนของ “ฉัน”)
(คุณล้มเลิกข้อสันนิษฐานทั้งหมดที่เคยมีต่อ “ฉัน”)
(ที่คุณมองเตียงพับเป็นกล่องกระดาษ ก็เพราะจนถึงตอนนี้คุณยังไม่เคยสวมบทบาทเป็นตัวละคร)
(เพราะตั้งแต่ข้ามมิติมายังโลกใบนี้ คุณมองทุกสิ่งด้วยสายตาของผู้สังเกตการณ์และในฐานะคนจากโลกมนุษย์มาตลอด ไม่เคยสัมผัสถึงความรู้สึกของตัวละครในโลกนี้เลย)
(“ฉัน” ไม่มีทางมองคนพื้นเมืองเป็นสัตว์เลี้ยง และ “ฉัน” ก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นสัตว์เลี้ยงด้วย “ฉัน” เป็นคนที่สงสัยในตัวตนของตัวเองอย่างรุนแรง)
(ลองสลับตำแหน่งแล้วลองสวมบทบาทดู)
(สมมติว่าบนโลกมนุษย์ คุณเป็นชิมแปนซีแสนฉลาด แม่ของคุณสอนให้คุณเขียนหนังสือ สอนเรื่อง “ศักดิ์ศรี” “อิสรภาพ” และ “ความรัก”)
(คุณเริ่มฝึกคิดเหมือนมนุษย์ และคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์เหมือนแม่)
(จนกระทั่งวันหนึ่ง แม่ของคุณขายคุณทิ้ง)
(มนุษย์บอกคุณว่า คุณไม่ใช่มนุษย์ คุณเป็นแค่สัตว์ตัวหนึ่ง เป็นแค่ชิมแปนซีตัวหนึ่ง)
(ชิมแปนซีไม่มี “ศักดิ์ศรี” หรือ “อิสรภาพ”)
(คุณเป็นเพียงของเล่นของมนุษย์)
(คุณเป็นเพียงสัตว์ทดลองของมนุษย์)
(แม่ของคุณไม่ได้รักคุณ เธอแค่อยากรู้ว่ามนุษย์จะฝึกชิมแปนซีให้เข้าใจภาษามนุษย์และพูดภาษามนุษย์ได้หรือไม่เท่านั้น)