ภาพวาดของน้องสาวกับกุญแจของพ่อ ของสองอย่างนี้ซึ่งเป็นไอเท็มในเนื้อเรื่องต่างเพิ่มระดับการสำรวจเนื้อเรื่องได้เพียง 1%
แต่ผ้าปิดตาข้างเดียวชิ้นนี้กลับเพิ่มระดับการสำรวจได้ถึง 10%
จากประสบการณ์ในด่านก่อน ผ้าปิดตาข้างเดียวอาจมีบทบาทชี้ขาดได้
กู้อี้สวมผ้าปิดตาข้างเดียวอีกครั้ง ทว่าก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาไม่กล้าประมาท จึงซ่อนมันไว้แนบตัว ไม่มีใครรู้ว่าของชิ้นนี้จะออกฤทธิ์เมื่อไร
กู้อี้ออกจากบ้านเก่า มุ่งหน้าไปทางโรงพยาบาลโดยตรง
ระหว่างทางเขาไม่ออมแรง วิ่งสุดฝีเท้ามาตลอด เพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะถูกบังคับให้ส่งตัวไปยังโรงเรียนกวดวิชาเมื่อไร
“เฮ้อ...”
กู้อี้เท้าเข่า หอบหายใจอย่างหนัก
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูตัวนับเวลาถอยหลัง 【5 วัน 23 ชั่วโมง 04 นาที】 ใช้เวลาวิ่งจากบ้านเก่ามาถึงโรงพยาบาล 20 นาที
กู้อี้พักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าโรงพยาบาล
ตอนนี้เพิ่งเริ่มเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศยังไม่ถึงกับร้อนนัก แต่ในโรงพยาบาลเปิดเครื่องปรับอากาศทำความเย็นแล้ว กู้อี้อดสั่นสะท้านไม่ได้
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
ตัวนับเวลาถอยหลังยังคงเดินอยู่ เวลาในที่แห่งนี้ไหลไปเหมือนกับที่บ้านเก่า เขาต้องรีบลงมือ
“สวัสดีครับ ขอถามหน่อยว่าหานชุนจู๋อยู่ที่ไหนครับ?”
“แผนกผู้ป่วยใน ชั้น 3 เขตผู้ป่วยเอค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
กู้อี้ถามจนรู้ตำแหน่ง แล้วรีบขึ้นบันไดไปยังเขตผู้ป่วย
ทั้งที่เป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ บนภูเขา แต่กลับมีคนแน่นขนัด คนไข้และหมอในเขตผู้ป่วยก็ไม่ได้มีแววตาไร้ชีวิตเหมือนชาวเมือง