“ตราบใดที่กล้องถ่ายทอดสดยังอยู่ กู้อี้ก็ยังไม่ตาย”
เสียงของหัวหน้ากลุ่มกังวานหนักแน่นทรงพลัง
แต่ทุกคนก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงคำปลอบใจของหัวหน้ากลุ่มเท่านั้น
“หัวหน้ากลุ่ม...”
“เดี๋ยวก่อน พวกคุณรีบดูไลฟ์สดเร็ว เหมือนจะมีอะไรผิดปกติ”
ทุกคนวางงานในมือลง สายตาจับจ้องไปยังหน้าจอถ่ายทอดสด
ช่องทางห้วงสูญญากาศที่บิดเบี้ยวปรากฏขึ้นกลางอากาศ
แขนที่ปกคลุมด้วยขนสีดำของกู้อี้ดิ้นรนยื่นออกมาจากช่องทางห้วงสูญญากาศ
เขา—
สร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้อีกครั้ง!
……
โลกประหลาด
สิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึงหันหน้าไปทางฉงซาน
ในตอนนี้ ฉงซานเหยียบน้องชายของตัวเองไว้ใต้เท้า ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
“แกกล้าทรยศฉันงั้นเหรอ? กล้าเอาปืนชี้หน้าพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองงั้นเหรอ?”
ผู้จัดการร้านกำหมัดแน่นอย่างดื้อรั้น “คุณไม่ใช่พี่ชายของผมอีกต่อไปแล้ว คุณถูกอสูรกายตัวนั้นควบคุมไปแล้ว”
“แกไม่เข้าใจเลยว่าฉันกำลังจะทำอะไร ไม่ใช่มันควบคุมฉัน แต่เป็นฉันต่างหากที่ควบคุมมัน”
ฉงซานกวักนิ้วเรียกสิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึง
สิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึงพยักหน้า ก่อนเดินเข้าหาฉงซาน
กร๊อบแกร๊บ—
เสียงกระจกแตกดังขึ้น
ฉงซานกับสิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึงหันกลับไปพร้อมกัน
ช่องทางแห่งความว่างเปล่าปรากฏขึ้นกลางอากาศ
แขนสีดำข้างหนึ่งยื่นออกมาจากข้างใน
กู้อี้ปีนกลับมาจากความว่างเปล่า ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ในมือกำผิวหนังใบหน้าของตัวเองไว้แน่น ท่าทางน่าสยดสยองราวกับปีศาจร้ายจากขุมนรก