ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่า โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือเขาเป็นของน้องสาว มันจึงผ่านประตูมิติออกมาได้อย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนเหมือนกับอุปกรณ์ประกอบฉากอื่น ๆ
“เส้นเวลาของบันทึกเล่มนี้ใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ถึงเวลาสรุปและอนุมานเรื่องราวของน้องสาวเสียที”
กู้อี้หลับตาลง นั่งอยู่ข้างโต๊ะหนังสือ แล้วค่อย ๆ ทบทวนทุกรายละเอียดในบันทึกของน้องสาว
วันแรก พี่ชายเสียชีวิต
วันที่สอง พบขบวนแห่ขันหมากกับตัวตลกลี้ลับ
วันที่สาม แม่ทำร้ายน้องสาว
วันที่สี่ น้องสาวบาดเจ็บและมีไข้ แม่ใช้น้ำมันหนูรักษาอาการป่วยให้เธอ
วันที่ห้า น้องสาวบาดเจ็บสาหัส และเห็นกระบวนการทั้งหมดที่แม่กินหนูและทำน้ำมันหนู
หลังจากกู้อี้มาถึงโลกภายนอก เขาไม่พบบันทึกกฎแม้แต่แผ่นเดียว และไม่เจอเหตุการณ์ลี้ลับใด ๆ เลย แสดงว่าอย่างน้อยในบริเวณที่เขาเข้าถึงได้ ก็ไม่มีพลังลี้ลับอยู่
โลกใบนี้ค่อนข้างเป็นโลกปกติ
ถ้าเป็นเช่นนั้น น้องสาวก็ไม่น่าจะเห็นตัวตลกปรากฏอยู่นอกหน้าต่างของห้องบนชั้นยี่สิบกว่าได้ นั่นแสดงว่าเธอเริ่มเสียสติตั้งแต่วันที่สอง หรือไม่ก็ถูกพลังลี้ลับกัดกร่อนจนกลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเอ่ยถึงแล้ว
ตั้งแต่วันที่สามเป็นต้นมา น้องสาวถูกแม่ทำร้าย กู้อี้จึงคาดเดาว่าแม่ของน้องสาวกับแม่ของเขาไม่ใช่คนเดียวกัน
แม่ของน้องสาวกินหนู
ในขบวนแห่ขันหมาก เจ้าสาวเป็นแมว
หรือว่านี่กำลังบอกใบ้ว่า สามีภรรยาแมวหนูคู่นั้นคือคนซื้อของน้องสาว? น้องสาวแยกไม่ออกแล้วว่าใครคือพ่อแม่แท้ ๆ ของตัวเอง