หลังมารดาเสียชีวิต กู้อี้ใช้ชีวิตวัยเด็กอยู่กับตายาย พ่อเลี้ยงไม่เคยมาเยี่ยมเขาเลย
เวลาผ่านไป 20 ปี
ตัวเลือกสามข้อปรากฏขึ้นตรงหน้ากู้อี้
“คุณเลือกอาชีพหนึ่งเพื่อสอบต่อได้ เมื่อเลือกแล้วจะเปลี่ยนใจไม่ได้”
“1. นักฆ่า”
“2. ตำรวจ”
“3. ทหาร”
ตอนนี้กู้อี้ยังใช้ทักษะพรสวรรค์ไม่ได้
เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของการสอบครั้งนี้คือทดสอบความเข้าใจเรื่องศีลธรรมและกฎหมาย อีกทั้งการสอบครั้งนี้ย่อมต้องมีเลือดตกยางออก
นักฆ่าเป็นตัวเลือกแรกที่กู้อี้ตัดทิ้ง ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางเชื่อมโยงอาชีพนี้เข้ากับศีลธรรมได้
ตำรวจและทหารน่าจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด
สำหรับตำรวจ สิ่งสำคัญที่สุดคือการยึดหลักฐานเป็นที่ตั้ง การตามหาหลักฐานคดีที่ถูกใส่ร้ายเมื่อ 20 ปีก่อนภายในเวลา 3 วัน ยากอย่างยิ่ง
อาชีพทหารช่วยให้ได้อาวุธมาโดยง่ายกว่า สมรรถภาพร่างกายและทักษะการต่อสู้ก็ไม่ด้อยไปกว่านักฆ่า แต่ระเบียบวินัยของกองทัพอาจทำให้เขาทำอะไรไม่ถนัดมือ
คิดทบทวนอยู่พักใหญ่ ในที่สุดกู้อี้ก็ตัดสินใจได้
“ฉันเลือกข้อ 3 ทหาร”
ในที่สุดกู้อี้ก็กลับมาเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ เขาปรากฏตัวขึ้นในค่ายทหาร สวมชุดฝึก ยืนอยู่หน้ากระจกเงาเต็มตัว
“เริ่มการอนุมาน”
（เริ่มการอนุมาน!）
（คุณออกจากค่ายทหารและขอลากับผู้บังคับบัญชา）
（คุณใช้เวลาครึ่งวันเดินทางกลับบ้านเกิด）
（คุณเตรียมลงมือแก้แค้น แต่กลับพบว่าพ่อเลี้ยงกลายเป็นนักธุรกิจในหมู่บ้าน ส่วนชายฉกรรจ์อีกสองคนพ้นโทษออกมาแล้ว ทั้งคู่ทำงานอยู่ในบริษัทของพ่อเลี้ยง）