ตอนที่ 2 ปลดล็อกที่พักพิง

【ติ๊ง—ยินดีต้อนรับผู้รอดชีวิตหลินชูสู่มิติที่พักพิง ปัจจุบันมิติอยู่ระดับ 1】

【ติ๊ง—ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตหลินชูทำภารกิจจัดตั้งที่พักพิงสำเร็จ มอบรางวัลภารกิจให้แล้ว】

【ติ๊ง—ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตหลินชูปลุกทักษะพรสวรรค์: เปลี่ยนของไร้ค่าให้เป็นของมีค่า ดูรายละเอียดได้ที่แผงข้อมูลส่วนตัว】

【ติ๊ง—กำลังมอบชุดของขวัญสำหรับมือใหม่—】

【ติ๊ง—ได้รับภารกิจใหม่แล้ว ขอให้ผู้รอดชีวิตหลินชูเปิด [ศูนย์ภารกิจ] เพื่อตรวจสอบ】

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของหลินชูไม่หยุด ราวกับกำลังจุดพลุฉลอง

เธอใช้เวลาสักพักกว่าจะตั้งสติ แล้วเริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว

ที่นี่เป็นพื้นที่เล็ก ๆ ที่มืดสลัว

มีเพียงหน้าต่างสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างและยาวครึ่งเมตรบานหนึ่งอยู่สุดห้อง แสงริบหรี่ลอดเข้ามา

ตอนนี้หลินชูยืนอยู่ตรงทางเข้า

ด้านขวามือเป็นห้องน้ำที่กั้นไว้ด้วยม่านสีขาวผืนเดียว

กะด้วยสายตาแล้วน่าจะกว้างยาวด้านละ 1 เมตร อ่างล้างหน้าติดอยู่ข้างประตู ก๊อกน้ำต่อกับฝักบัวไว้ ส่วนด้านในสุดเป็นส้วมนั่งยอง แม้จะเล็กแต่ก็มีครบทุกอย่าง

เสียแค่ว่าข้างในไม่มีแสงไฟ เวลาอาบน้ำเธออาจเผลอเหยียบลงไปในส้วมได้ง่าย ๆ

ด้านในของพื้นที่เล็ก ๆ นี้มีเตียงขนาดย่อม กว้างประมาณ 1 เมตร ยาว 2 เมตร ปลายเตียงชิดกับผนังด้านนอกของห้องน้ำ ส่วนหัวเตียงก็แนบสนิทกับมุมห้อง

มีเพียงทางเดินแคบ ๆ กว้างพอให้คนหนึ่งคนผ่าน สำหรับหลินชูเท่านั้น

ภาพนี้ทำให้หลินชูนึกถึงเกสต์เฮาส์เล็ก ๆ มืดทึบและคับแคบในฮ่องกง

แน่นอนว่าพื้นที่เล็ก ๆ ตรงหน้านี้คงเรียกได้แค่เกสต์เฮาส์ฮ่องกงฉบับลดสเปก

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ไม่มีซอมบี้และพอจะอยู่อาศัยได้

ตัวเธอสกปรกมอมแมม หลินชูจึงไม่รีบนั่งลงบนเตียง เธอวางกระดูกต้นขาที่ถืออยู่ไว้ตรงมุมทางเข้า ก่อนหันเข้าไปในห้องน้ำ ล้างคราบเลือดบนมือและใบหน้าให้สะอาด

เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ฉับพลันเกินไป

เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงถูก “ระบบ” ที่ว่านั่นเลือกให้เข้าร่วมวันสิ้นโลกไร้ที่สิ้นสุดนี้

เธอคิดว่าตัวเองใช้ชีวิตอย่างถูกกฎหมายมาตลอด ไม่เคยมีพลังพิเศษอะไร ส่วนทักษะในสายอาชีพก็มีเพียงการเป็นนิติเวชมือใหม่ที่เพิ่งเรียนจบและเริ่มทำงานได้ไม่ถึงสองเดือน

เมื่อครู่เธอยังวิ่งออกกำลังกายยามเช้าอยู่ในสวนสาธารณะ แต่พริบตาต่อมาก็มืดวูบ พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภารกิจก็ถูกส่งมาให้แล้ว

ถ้าจะถามว่าเธอต่างจากคนอื่นตรงไหน ก็คงเป็นเพราะลักษณะงานทำให้ชินกับภาพเลือดสาดมานานแล้ว ตอนเริ่มต้นเธอจึงตั้งสติได้ทัน และคว้าโอกาสรอดชีวิตมาไว้กับตัว

จนถึงตอนนี้เธอถึงเพิ่งมีโอกาสสงบใจ ทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

น้ำเย็นเฉียบสาดกระทบใบหน้า เธอมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ฝัน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นเรื่องจริง

ยามว่างเธอเคยดูหนังวันสิ้นโลกและอ่านนิยายแนวเอาชีวิตรอดไม่รู้จบ ตอนนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าเธอถูกเลือกด้วยเหตุผลบางอย่างที่ยังไม่รู้ และถูกส่งเข้ามาในโลกภารกิจแห่งนี้

【ยินดีด้วย เจ้าบ้าน ทายถูกแล้ว】

เสียงสังเคราะห์ไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัวอย่างกะทันหัน หลินชูขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว

เธอเป็นคนหวงความเป็นส่วนตัวมาก ความรู้สึกเหมือนระบบอ่านใจได้แบบนี้ทำให้ไม่สบายใจเอาเสียเลย

【ขอแนะนำให้เจ้าบ้านขยันสะสมคะแนน เมื่อมี 1,000 คะแนน จะแลกฟังก์ชันปิดกั้นจิตสำนึกของระบบได้】

น้ำเสียงสังเคราะห์ยังคงราบเรียบ แต่หลินชูกลับเหมือนได้ยินแววเยาะเย้ยแฝงอยู่

ระบบนี่กำลังเหน็บแนมว่าเธอจน

แต่ตอนนี้เธอเป็นฝ่ายเสียเปรียบ หลินชูรู้สถานการณ์ของตัวเองดี จึงไม่เสียเวลาติดใจเรื่องความเป็นส่วนตัวอีก เธอถามข้อสงสัยในใจออกไป

“ทำไมฉันถึงถูกเลือกให้ทำภารกิจ?”

【ไม่อาจเปิดเผยได้】

หลังพูดจบสี่คำ ระบบก็เงียบไป

หลินชูไม่ได้คิดว่าตัวเองจะได้คำตอบง่าย ๆ อยู่แล้ว

เธอมักยึดคติว่ามาแล้วก็ต้องอยู่ให้ได้

เดิมทีเธอก็เป็นคนชอบอยู่ลำพัง ไม่มีเพื่อน อีกทั้งเมื่อเดือนก่อน ญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในโลกนี้ก็เสียชีวิตไปแล้ว โลกความเป็นจริงจึงไม่มีอะไรให้เธอห่วง

แทนที่จะคิดว่าจะกลับไปได้อย่างไร สู้คิดก่อนว่าจะเอาชีวิตรอดในโลกภารกิจนี้ได้อย่างไรดีกว่า

เมื่อออกจากห้องน้ำ หลินชูนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นทางเดินแคบ ๆ แล้วเริ่มตรวจสอบรางวัลภารกิจที่พรั่งพรูเข้ามาในหัวเมื่อครู่

【ชื่อ: หลินชู

เพศ: หญิง

อายุ: 26

ทักษะพรสวรรค์: เปลี่ยนของไร้ค่าให้เป็นของมีค่า ระดับ 1

ทักษะทั่วไป: ไม่มี

ระดับที่พักพิง: 1

ประตูนิรภัยของโลกปัจจุบัน: ยังไม่เปิดใช้งาน】

ข้อมูลบนแผงส่วนตัวมีไม่มาก หลินชูกดเปิดทักษะเปลี่ยนของไร้ค่าให้เป็นของมีค่าเพื่อตรวจสอบคำอธิบาย

【ทักษะพรสวรรค์: เปลี่ยนของไร้ค่าให้เป็นของมีค่า ระดับ 1

ความชำนาญ: 0/50

แต่ละครั้งสามารถเปลี่ยนสิ่งของที่ถูกทิ้ง (หรือชำรุด) หนึ่งชิ้นให้กลับมาใช้งานได้

โปรดทราบ ห้ามจงใจทำให้สิ่งของที่ยังใช้ได้ตามปกติเสียหาย หากจงใจทำให้เสียหาย ทักษะจะไม่ทำงาน

หมายเหตุ: ทักษะมีเวลาพักฟื้น 30 นาที ใช้ได้วันละ 2 ครั้ง】

มีค่าความชำนาญและระดับทักษะ แปลว่าทักษะนี้อัปเกรดได้

แต่ละครั้งสามารถเปลี่ยนสิ่งของที่ถูกทิ้ง (หรือชำรุด) หนึ่งชิ้นให้กลับมาใช้งานได้?

ห้ามจงใจทำให้สิ่งของที่ยังใช้ได้ตามปกติเสียหาย หากจงใจทำให้เสียหาย ทักษะจะไม่ทำงาน?

หมายความว่าใช้ได้เฉพาะกับของที่เสียหายเองตามสภาพ หรือของที่เดิมก็เป็นขยะอยู่แล้วอย่างนั้นหรือ?

หลินชูพยายามทำความเข้าใจคำอธิบายสองประโยคนี้ ก่อนจะมองไปยังกระดูกต้นขาตรงมุมห้อง

จากการต่อสู้อย่างหนัก กระดูกต้นขามีรอยขีดข่วนและรอยกระแทกอยู่หลายแห่ง

โดยเฉพาะบริเวณข้อต่อสะโพก ซึ่งหลินชูใช้ฟาดหัวซอมบี้จนแตก ตอนนี้มีรอยร้าวอยู่ไม่น้อย ถ้าฟาดซอมบี้ต่ออีกไม่กี่ตัวก็คงใช้การไม่ได้แล้ว

นี่นับเป็นการสึกหรอจากการใช้งานตามปกติ ไม่ใช่เธอจงใจทำให้พังใช่ไหม?

เดิมทีหลินชูคิดว่าจะหาเก็บกลับมาอีกสักสองสามชิ้นตอนออกไปข้างนอกครั้งหน้า เอาไว้สำรอง

แต่ตอนนี้...

เธอมองกระดูกต้นขาตรงมุมห้อง สีหน้าครุ่นคิด

หนึ่งนาทีต่อมา แสงสีขาววาบขึ้น กระดูกต้นขาที่เปื้อนเลือดอยู่เต็มไปหมดก็เปล่งประกายขาวนวลไปทั่วทั้งชิ้น

รอยขีดข่วน รอยกระแทก และรอยร้าวหายไปหมด ผิวภายนอกเรียบลื่นราวกับผิวเครื่องเคลือบ

เมื่อสัมผัสให้ความรู้สึกเนียนละเอียด

หลินชูยกกระดูกต้นขาขึ้น แล้วพบว่าน้ำหนักของมันเปลี่ยนไปด้วย

กระดูกต้นขาที่ผ่านการปรับสภาพหนักขึ้น แต่ก็ตรงกับอาวุธที่เธอคาดหวังมากกว่าเดิม

【สิ่งของ: พลองกระดูก

ระดับความหายาก: เอ

คำอธิบายสิ่งของ: ดัดแปลงจากกระดูกต้นขา การซึมซับของวัสดุพิเศษช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้พลองกระดูกทั้งชิ้นอย่างมาก ใช้ฟาดหัวให้แตกได้ในครั้งเดียว】

ทักษะเปลี่ยนของไร้ค่าให้เป็นของมีค่าเข้าสู่ช่วงพักฟื้น หลินชูวางกระดูกต้นขาในมือลง แล้วมองกล่องสองใบตรงหน้า

กล่องใบหนึ่งเป็นรางวัลจากการจัดตั้งที่พักพิงสำเร็จ อีกใบเป็นชุดของขวัญสำหรับมือใหม่

หลินชูเปิดรางวัลจากการจัดตั้งที่พักพิงก่อนตามลำดับ

กล่องดูคล้ายมิติพับเก็บ หลินชูมองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร จึงทำได้เพียงยื่นมือเข้าไปควานหยิบของออกมา

ผ้าปูที่นอน 1 ผืน

ปลอกผ้านวม 1 ผืน

ปลอกหมอน 1 ใบ

สารอาหาร 3 หลอด

ชุดออกกำลังกาย 1 ชุด

มีดพับสวิส 1 เล่ม

กาต้มน้ำ 1 ใบ

ม่านทึบแสง 1 ผืน

หลอดไฟ 1 หลอด

ของที่ได้มามีสารพัดอย่าง จำนวนก็ไม่น้อย แต่หลินชูดูออกว่ารางวัลส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นในที่พักพิง คงเพราะนี่เป็นรางวัลจากการจัดตั้งที่พักพิงสำเร็จ

ส่วนสิ่งที่เธอต้องการเร่งด่วนอย่างอาหารและน้ำ กลับมีเพียงสารอาหารสามหลอดกับกาต้มน้ำสเตนเลสหนึ่งใบ

ยังดีที่สารอาหารหนึ่งหลอดช่วยระงับความหิวได้นาน 24 ชั่วโมง

มีสามหลอด ก็พอยื้อชีวิตได้อีกสามวัน

หลินชูคาบสารอาหารหลอดหนึ่งไว้ในปาก แล้วเปิดชุดของขวัญสำหรับมือใหม่

กล่องยังคงเป็นมิติพับเก็บ หลินชูล้วงมือเข้าไปควานหยิบของสีดำชิ้นหนึ่งออกมา

【สิ่งของ: กระเป๋าเป้ใบใหญ่พิเศษ

ระดับความหายาก: เอ

คำอธิบายสิ่งของ: พื้นที่ภายใน 2 เมตร*2 เมตร*2 เมตร】

คำอธิบายสิ่งของสั้นกระชับ หลินชูจับประเด็นสำคัญได้ทันที

พื้นที่ภายใน?

พื้นที่ขนาด 2 เมตร*2 เมตร*2 เมตรแทบจะเท่ากับห้องน้ำในบ้านหนึ่งห้อง

แต่กระเป๋าเป้ในมือเธอกลับมีขนาดพอ ๆ กับกระเป๋านักเรียนที่เคยใช้ตอนมัธยม

นี่คือกระเป๋ามิติ

ยามว่างหลินชูเคยอ่านนิยายออนไลน์มาบ้าง เธอรู้ดีว่ามิติแบบนี้มีประโยชน์แค่ไหน

เธอรูดซิปกระเป๋า วางมือบนพลองกระดูกที่อยู่ข้าง ๆ แล้วขยับความคิดเล็กน้อย พลองกระดูกหายไปจากข้างกำแพง หลินชูมองเห็นมันไปปรากฏอยู่ตรงมุมกระเป๋าในหัว

พื้นที่ 8 ลูกบาศก์เมตรมีพลองกระดูกอยู่แค่ชิ้นเดียว ดูโล่งโจ้ง

หลินชูจึงเก็บข้าวของทั้งหมดในที่พักพิงใส่กระเป๋า แม้แต่เตียงเล็กที่กว้าง 1 เมตร ยาว 2 เมตรก็ไม่เว้น

ที่พักพิงซึ่งเดิมคับแคบพลันโล่งกว้างขึ้นมา

หลินชูลุกขึ้นยืน แล้วใช้มือข้างเดียวหิ้วกระเป๋าเป้ที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมา

กระเป๋ายังคงมีน้ำหนักเท่าเดิม

ดูท่าตราบใดที่ยัดของเข้าไปได้ กระเป๋าใบนี้ก็ไม่สนใจน้ำหนักของสิ่งของ

นับเป็นของดีที่หาได้ยากสำหรับการออกไปปฏิบัติภารกิจกลางแจ้ง

หลังตรวจสอบรางวัลเสร็จ หลินชูก็นำข้าวของในกระเป๋ามิติกลับไปวางที่เดิมทีละชิ้น ก่อนนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นอีกครั้ง แล้วเปิด [ศูนย์ภารกิจ] ในแผงระบบ

【ภารกิจเอาชีวิตรอด: ขอให้เจ้าบ้านเอาชีวิตรอดในโลกวันสิ้นโลกซอมบี้ให้ครบ 30 วัน หากภารกิจล้มเหลว จะถูกกำจัดทันที

ความยากของภารกิจ: ระดับบี

รางวัลภารกิจ: 50 คะแนน】

ภารกิจเข้าใจง่ายและตรงไปตรงมา

“เวลาที่อยู่ในที่พักพิงนับรวมใน 30 วันนี้ด้วยไหม?”

หลินชูถามระบบในใจ

【นับ】

คำตอบยังคงสั้นกระชับ แต่หลินชูสบายใจขึ้นไม่น้อย

เวลาที่อยู่ในที่พักพิงนับรวมในระยะเอาชีวิตรอด 30 วันด้วย โอกาสรอดชีวิตจึงเพิ่มขึ้นอีกมาก อย่างน้อยตอนนอน เธอก็ไม่ต้องกังวลเรื่องซอมบี้

แต่ในที่พักพิงไม่มีอาหาร มีสารอาหารแค่สามหลอด อีกไม่นานเธอก็ต้องกินจนหมด การซ่อนตัวอยู่ในที่พักพิงตลอดไปจึงเป็นไปไม่ได้ เธอต้องหาโอกาสออกไปหาเสบียง

เมื่อเรียบเรียงความคิดได้แล้ว หลินชูก็หันไปสนใจช่องภารกิจที่สอง

【ภารกิจประจำวัน (เลือกทำ): ส่งลูกตาซอมบี้ 1 คู่

รางวัลภารกิจ: อาหารสุ่ม 1 ชุด】

【ภารกิจประจำวัน (เลือกทำ): ส่งชิ้นส่วนร่างกายซอมบี้ 10 ชิ้น

รางวัลภารกิจ: 1 คะแนน】

ชิ้นส่วนร่างกายซอมบี้?

ในฐานะนิติเวชที่เพิ่งเริ่มทำงาน แผนภาพกายวิภาคของมนุษย์แทบจะผุดขึ้นมาในหัวหลินชูทันที

ซอมบี้ที่เธอเจอข้างนอกเมื่อครู่ หากเธอมองไม่ผิด ทั้งหมดเกิดจากมนุษย์ติดเชื้อจนกลายพันธุ์ โครงสร้างร่างกายแทบไม่ต่างจากคนทั่วไป

ร่างกายมนุษย์มีกระดูกทั้งหมด 206 ชิ้น...

ถ้าคำนวณชิ้นส่วนซอมบี้แบบนี้ ซอมบี้หนึ่งตัวก็น่าจะใช้ส่งภารกิจได้อย่างน้อย 20 ครั้ง ครั้งละ 1 คะแนน รวม 20 ครั้งก็จะได้ 20 คะแนน

หลินชูเปิดร้านแลกเปลี่ยนคะแนนของระบบ

อาจเพราะเธอเป็นมือใหม่ ของที่ซื้อได้ในร้านระบบจึงมีไม่มาก หลินชูเห็นราคาสารอาหารในทันที

หลอดละ 2 คะแนน

ตอนนี้เธอมีแค่ 5 คะแนนที่ได้จากชุดของขวัญเมื่อครู่ ซื้อสารอาหารได้เพียง 2 หลอดเท่านั้น

ถ้าแยกซอมบี้ออกเป็นชิ้นกระดูกแล้วส่งภารกิจได้จริง ซอมบี้หนึ่งตัวจะให้คะแนนอย่างน้อย 20 คะแนน แลกสารอาหารได้ 10 หลอด เสบียงสำหรับ 10 วันก็จะไม่มีปัญหา

แต่ถ้าอยากพิสูจน์ว่าความคิดของเธอถูกหรือไม่ ก็ต้องออกไปฆ่าซอมบี้สักตัวแล้วลากกลับมาทดลองก่อน

ขณะกำลังครุ่นคิด หลินชูก็เหลือบเห็นช่องภารกิจที่สามซึ่งเมื่อครู่ยังไม่ปรากฏ แสงสีเงินกำลังไหลวนอยู่ในนั้น ที่แท้ยังมีภารกิจอื่นอีก

【ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตหลินชูเป็นคนแรกในกลุ่มผู้รอดชีวิตรุ่นเดียวกันที่จัดตั้งที่พักพิงสำเร็จ เปิดใช้งานภารกิจรางวัลแล้ว!】

【เนื้อหาภารกิจ: สังหารซอมบี้ 5 ตัวภายใน 1 ชั่วโมง หากภารกิจล้มเหลว ไม่มีบทลงโทษ

ความคืบหน้าภารกิจ: 0/5

เวลานับถอยหลังของภารกิจ: 00:59:59

รางวัลภารกิจ: เปิดใช้งานประตูนิรภัยของโลกปัจจุบัน】

เปิดใช้งานประตูนิรภัย?

หลินชูนึกถึงข้อมูลบนแผงเมื่อครู่ เธอเห็นจริง ๆ ว่าประตูนิรภัยของโลกปัจจุบันยังไม่เปิดใช้งาน แต่ประตูนิรภัยมีประโยชน์อะไร?

【หากไม่เปิดใช้งานประตูนิรภัย เมื่อประตูทางเข้าที่พักพิงในปัจจุบันถูกทำลาย จะถือว่าการจัดตั้งที่พักพิงล้มเหลว ผู้รอดชีวิตจะถูกดีดออกจากที่พักพิงทันที และสูญเสียสิทธิ์จัดตั้งที่พักพิงในโลกปัจจุบัน】

【เมื่อเปิดใช้งานประตูนิรภัยแล้ว จะไม่ต้องกังวลเรื่องประตูทางเข้าที่พักพิงในโลกปัจจุบัน】

ได้ยินเช่นนั้น หัวใจของหลินชูกระตุกวูบ เธอนึกถึงเสียงที่ได้ยินนอกประตูก่อนจัดตั้งที่พักพิงทันที

พวกคนที่ถูกส่งมายังโลกวันสิ้นโลกพร้อมกับเธอ และเด็กสาวผมแกละ ก็หมายตาพวกเธอไว้แล้ว หากพวกนั้นไม่สนผลที่จะตามมาและคิดจะแย่งกุญแจของพวกเธอให้ได้ ไม่แน่ว่า...