แต่ทว่าตัวรถของมัน กลับคร่อมอยู่ระหว่างจิงเนี่ยนกับเฉียวซีเสียแล้ว
เฉียวซีเห็นหัวรถสีดำที่จู่ ๆ ก็แทรกเข้ามาจากกระจกมองหลัง รูม่านตาหดวูบ สัญชาตญาณทำให้เธอหมุนพวงมาลัยไปทางขวาเพื่อไล่บีบจิงเนี่ยนต่อไป
“โง่จริง”
โหลวเซียวพูดอยู่ในห้องขับ ดวงตาดอกท้อเยือกเย็นจนแทบเป็นน้ำแข็ง
แต่ที่มุมปากกลับยกยิ้มเย้ยหยันเย็นชา ดูทั้งดื้อทั้งเย้ายวน เกเรจนน่าหมั่นไส้ แต่อดไม่ได้ที่จะมองตาม
จากนั้น นิ้วเรียวของเขาก็เลื่อนบนพวงมาลัย เท้าเบรกกับคันเร่งประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ
ตัวรถโคนิกเซ็กก์สีดำเพียงแค่เลื่อยไปทางขวาเล็กน้อยเท่านั้น
แต่ท้ายรถกลับอาศัยแรงเหวี่ยงตอนเข้าโค้ง เฉี่ยวเข้ากับซ้ายหลังของเฟอร์รารี่สีแดง
คือการเฉี่ยวที่ดูเหมือนไม่ตั้งใจนี้ แรงและมุมกลับแม่นยำถึงที่สุด
เฉียวซีที่กำลังหมุนพวงมาลัยไปทางขวา รู้สึกได้เพียงว่ารถเอียง กำลังด้านข้างบางอย่างรบกวนการเลี้ยวของเธอ
หัวรถเฟอร์รารี่เสียความแม่นยำไปในทันที พุ่งหลุดออกไปด้านนอกอย่างรุนแรง
“อ๊า!”
เฉียวซีกรีดร้อง สุดกำลังหมุนพวงมาลัยกลับ เหยียบเบรกสุดแรง
เฟอร์รารี่สีแดงบิดตัวอย่างรุนแรงในโค้ง แรงยึดเกาะของยางพังทลายในพริบตา
ท้ายรถเหวี่ยงปัด เสี่ยงที่จะชนเข้ากับหน้าผา
แม้ในที่สุดเธอจะประคองรถไว้ได้จนไม่พลิกคว่ำ แต่ความเร็วก็ลดวูบลง เสียจังหวะไปโดยสิ้นเชิง
รถแล่นเซไปเซมาออกไปนอกโค้ง
ส่วนโคนิกเซ็กก์ของโหลวเซียวกลายเป็นปลาหนังเหนียวที่ลื่นไหลไปแล้ว อาศัยแรงเหวี่ยงของโค้ง ปรับรถให้ตรงได้อย่างรวดเร็ว เหยียบคันเร่งลึก