เมื่อมาถึงหน้าบ้านเฒ่าเฉิน ป้าหูก็เคาะประตูและตะโกนเสียงดัง "ลุงเฉิน อยู่บ้านไหมคะ? ป้าจือคนใหม่มาหาลุงจะขอแลกของหน่อย"
ประตูเปิดออกอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยย่นแต่แววตายังสดใสแข็งแรงปรากฏออกมา นั่นคือเฒ่าเฉิน มือของเขายังถือกบไสไม้ ผ้ากันเปื้อนเปื้อนขี้เลื่อย เห็นได้ชัดว่าเพิ่งลงมือทำงานไม้อยู่
"เป็นสะใภ้ต้าเหอเองหรือ เข้ามาสิ" เฒ่าเฉินยิ้มและหลีกทางให้ สายตามองไปที่หลินชิงเยวี่ยและหลี่หมานหมาน "สองคนนี้คือสาวป้าจือคนใหม่หรือ?"
"ใช่ค่ะลุงเฉิน นี่คือปัญญาชนหลิน นี่คือหลี่ป้าจือ สองสาวคนนี้ขยันกันทั้งคู่เลย" ป้าหูแนะนำอย่างเอาใจ "พวกเธออยากซื้อเฟอร์นิเจอร์จากลุงสักสองสามชิ้น ตอนนี้ลุงมีที่ทำเสร็จแล้วบ้างไหมคะ?"
"มี ๆ ๆ เข้ามาดูก่อนสิ" หญิงชราผมขาวคนหนึ่งรีบพูดขึ้น
ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงไม่มี แต่ช่วงนี้ป้าจือมาหลายคน พวกเขาจึงทำเตรียมไว้บ้าง
"เข้ามาดูสิ เพิ่งทำเสร็จไม่กี่กล่องไม้ กับตู้เสื้อผ้าเล็ก ๆ อีกใบ ทำจากไม้สนทั้งนั้น แข็งแรงมาก" ป้าเฉินยิ้มและพาเข้าไปในลานบ้าน ผ้ากันเปื้อนของนางยังเปื้อนแป้ง เหมือนเพิ่งออกมาจากครัว
ทางทิศตะวันออกของลานบ้านมีเพิงเรียบง่ายสร้างไว้ ด้านในวางเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นอย่างเป็นระเบียบ
ตู้เสื้อผ้าสูงครึ่งคนตั้งอยู่ริมสุด บานตู้ขัดเงาวับ ยังส่งกลิ่นหอมจาง ๆ ของไม้สน
ข้าง ๆ กันมีกล่องไม้สามใบซ้อนกัน ขนาดไม่เท่ากัน มุมทุกด้านถูกลบเหลี่ยมอย่างดี ดูแข็งแรงทนทาน