หลินชิงเยวี่ยจ่ายเงินและคูปองอย่างคล่องแคล่ว ป้าสาวหลังเคาน์เตอร์ห่อนาฬิกาข้อมืออย่างว่องไว แล้วยังยื่นผ้าเช็ดนาฬิกามาให้ผืนหนึ่ง “พวกคุณรับไว้ดี ๆ นะคะ บัตรรับประกันอยู่ข้างใน หากมีปัญหาอะไรก็มาหาพวกเราได้ทุกเมื่อ”
เสิ่นเช่อรับถุงมา ป้าสาวหลังเคาน์เตอร์ก็พูดต่อว่า “คุณทั้งสองจะซื้ออย่างอื่นอีกไหมคะ เดี๋ยวฉันแนะนำให้”
หลินชิงเยวี่ยนึกว่ามีคนมากมายช่วยพูดให้พวกเขา เธอเองก็ควรแสดงความขอบคุณสักหน่อย จึงเอ่ยว่า “คุณช่วยชั่งลูกกวาดให้พวกเราสองชั่งหน่อยค่ะ ฉันอยากขอบคุณคนที่ช่วยพูดให้พวกเราเมื่อครู่นี้” พูดจบก็หันไปบอกทุกคนที่ช่วยพูดให้พวกเขา “ขอบคุณทุกคนที่ช่วยพูดให้พวกเรานะคะ อีกไม่กี่วันพวกเราก็จะแต่งงานกันแล้ว พอดีเลย ขอเลี้ยงลูกกวาดแต่งงานทุกคนค่ะ”
ป้าสาวหลังเคาน์เตอร์รีบไปชั่งลูกกวาดแต่งงานอย่างคล่องแคล่ว
“ดีเลย...”
“งั้นพวกเราก็ไม่เกรงใจแล้วนะ”
ไม่นาน ป้าสาวหลังเคาน์เตอร์ก็ชั่งลูกกวาดแต่งงานสองชั่งมาให้ ทั้งยังใส่ใจห่อเป็นถุงเล็ก ๆ หลายถุงด้วยกระดาษแดง แล้วยื่นให้หลินชิงเยวี่ย “ยินดีด้วยนะคะ ขอให้มีความสุขในชีวิตแต่งงาน!”
หลินชิงเยวี่ยยิ้มรับ ก่อนแบ่งถุงใหญ่ให้ป้าสาวหลังเคาน์เตอร์ที่ช่วยคลี่คลายสถานการณ์เมื่อครู่นี้ “ขอบคุณที่ช่วยแก้สถานการณ์ให้เมื่อกี้นะคะ”
“เกรงใจอะไรกัน เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว” ป้าสาวหลังเคาน์เตอร์ยิ้มจนหุบปากไม่ลง “ดูพวกคุณสองคนสิ เข้ากันดีขนาดนี้ วันแต่งงานต้องเป็นวันดีแน่ ๆ!”
เสิ่นเช่อก็ช่วยแบ่งลูกกวาดด้วย เขายื่นลูกกวาดแต่งงานให้คนหลายคนที่ลุกขึ้นมาช่วยพูดเมื่อครู่นี้