กำหนดการอบรมปฐมนิเทศพลิกมาถึงหน้าสุดท้ายในที่สุด
ฉีถงเว่ยถือกระเป๋าเอกสารเรียบง่าย ก้าวเข้าสู่สำนักนโยบายอุตสาหกรรม กองอุตสาหกรรมหนึ่ง กรมคณะกรรมการเศรษฐกิจแห่งชาติอย่างเป็นทางการ กลิ่นกระดาษเอกสารเฉพาะตัวลอยคละคลุ้ง ผสมกับกลิ่นชาและความเร่งรีบที่แทบไม่ทันสังเกต
กองหนึ่งดูแลอุตสาหกรรมหนัก—เหล็กกล้า อโลหะ วัสดุก่อสร้าง เป็นต้น อุตสาหกรรมมหึมาที่เป็นกระดูกสันหลังของเศรษฐกิจชาติ ที่นี่ รองระดับอำเภอเป็นเพียง"ข้าราชการ"ระดับล่างสุด
หากอยู่ในเมืองเล็ก รองระดับอำเภอคือจุดสิ้นสุดและเพดานของชีวิตทางการเมืองของหลายคน แต่ในกระทรวง ระดับนี้เปรียบได้กับข้าราชการระดับหมู่ในเมืองเล็ก เป็นฟันเฟืองขั้นต้นที่เริ่มรับน้ำหนักในกลไกการบริหารอันใหญ่โต
กองอุตสาหกรรมหนึ่งถือเป็น"กองใหญ่" หัวหน้ากองหนึ่งคน รองหัวหน้ากองสองคน บวกกับเจ้าหน้าที่อีกเจ็ดคน รวมแล้วสิบคคน เมื่อเทียบกับกองเล็กๆ ที่มีเพียงหกเจ็ดคนแล้ว นับว่าพร้อมเพรียงแข็งแกร่ง
หากคิดว่าพวกเขาต้องรับมือกับอสูรยักษ์อุตสาหกรรมหนักที่มีมูลค่าผลผลิตทั่วประเทศนับแสนล้านและแรงงานนับล้านคน สิบคนนี้ก็ดูเล็กนิดเดียวแต่คล่องแคล่ว
กองที่มีสิบคนต้องรับผิดชอบการร่างพิมพ์เขียวแผนอุตสาหกรรมทั่วประเทศ การกำหนดนโยบายมหภาค การอนุมัติโครงการใหญ่ การเฝ้าระวังและเตือนภัยการดำเนินงานของอุตสาหกรรม รวมถึงข้อเสนอการปรับเปลี่ยน... ทุกเรื่องล้วนกระทบกระเทือนทั้งระบบ
ด้วยเหตุนี้ การทำงานในกระทรวง โดยเฉพาะในหน่วยงานหลัก จึงฝึกฝนสิ่งที่เรียกว่า"วิสัยทัศน์ระดับมหภาค"—คุณไม่เคยเห็นการได้เสียของโรงงานหรือเหมืองแห่งหนึ่ง แต่เห็นความผันผวนของห่วงโซ่อุตสาหกรรมทั้งหมด รวมถึงการสั่นสะเทือนร่วมกับความเคลื่อนไหวของตลาดโลก
นอกจากหัวหน้ากองสามคนแล้ว เจ้าหน้าที่เจ็ดคนแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งเชี่ยวชาญเหล็กกล้า นำโดยรองหัวหน้ากองอาวุโสโดยตรง อีกกลุ่มดูแลอโลหะและวัสดุก่อสร้าง