"พวกนายไม่บอกเหรอว่าชวนฉันมากินก๋วยเตี๋ยว?"
เสียงของเฉินเยี่ยดังก้องในร้านก๋วยเตี๋ยวทะเลโทรม ๆ
เขายืนอยู่หน้าประตูกระจก
มือหนึ่งจับกรอบประตู
สายตามองไปที่คนสามคนที่ซ่อนตัวอยู่ตรงมุมห้อง
ซ่งอวี้ฉีตามมาติด ๆ ข้างหลังเขาครึ่งก้าว
ใส่เสื้อคลุมหลวม ๆ มือล้วงกระเป๋า
เธอยื่นหัวออกมาจากข้างไหล่ของเฉินเยี่ย
ยิ้ม ๆ มองดูความวุ่นวายในร้าน
เติ้งเชา เฉินเฮ่อ และลู่หัน ยังคงอยู่ในท่าแข็งทื่อ
หกตาจ้องไปที่ประตูเขม็ง
เหนือหัวมีเครื่องหมายคำถามตัวหนาลอยผ่านไปเป็นแถว
ใครสักคนช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่านี่มันเนื้อเรื่องอะไรกัน?
สองคนนี้มาด้วยกันได้ยังไง?!
ไม่ใช่แค่สามคนนี้ที่งง
หวังเจิ้งอวี่ ผู้กำกับใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังจอมอนิเตอร์ ก็ตาแตกเหมือนกัน
ปัง
วอกี้ในมือของหวังเจิ้งอวี่ร่วงกระแทกพื้นซีเมนต์
เขาขยี้ตาอย่างหนัก กลัวว่าตัวเองจะอดนอนจนเห็นภาพหลอน
ซ่งอวี้ฉีกับเฉินเยี่ยเดินเข้าร้านก๋วยเตี๋ยวด้วยกันจริง ๆ
สองคนนี้บังเอิญเจอกันหน้าร้าน?
หรือมานั่งรถคันเดียวกันมา?!
ไม่ว่าจะกรณีไหน
กระแสตรงนี้ต้องทำเอาทีมงานแตกได้แน่!
ในเวลาเดียวกัน หน้าจอถ่ายทอดสดก็พังทลายเช่นกัน
ตอนนี้เพิ่งตีหกกว่า ๆ
สำหรับการถ่ายทอดสดรายการบันเทิงแล้ว ถือเป็นช่วงเวลาที่คนดูน้อยที่สุดเลย
ในห้องสตรีมมีแค่นกฮูกกลางคืนหลักแสนกว่า ๆ
คอมเมนต์บางตา
แต่ในวินาทีที่เฉินเยี่ยกับซ่งอวี้ฉีปรากฏตัวพร้อมกันในเฟรม
หน้าจอห้องสตรีมทั้งห้องว่างเปล่าไปเต็ม ๆ สามวินาที
ไม่มีคอมเมนต์แม้แต่เส้นเดียว
เหมือนสายเน็ตถูกใครตัดขาดด้วยมีด
จากนั้น
ตูม!
คอมเมนต์ถาโถมเข้ามาเต็มหน้าจอ
จนแทบมองไม่เห็นขอบภาพ
"เว้ยเว้ยเว้ย!!! ฉันตาฝาดไปรึเปล่า?!"
"ฉันเห็นอะไร!! อดีตสามีกับอดีตภรรยาอยู่ในเฟรมเดียวกัน?!"
"สองคนนี้มาด้วยกันได้ยังไง! เมื่อคืนไม่ได้นอนด้วยกันหรอกเหรอ?!"
"แม่จ๋า!! ความงามแบบจบไม่สวยที่แม่ชอบ มันกลับชาติมาเกิดแล้ว!!"