ห้อง VIP เงียบสงัดราวกับไร้ซึ่งลมหายใจ
หวังเจิ้งอวี่กลืนน้ำลายลงคอ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง
เสียงของเขาสั่นระริก
"เสี่ยวเย่...นายพูดว่าอะไรนะ? นี่มันออกอากาศได้จริงเหรอ?"
เติ้งเชา เฉินเฮ่อ และลู่หัน จ้องเขม็งไปที่เฉินเยี่ย ดวงตาเบิกกว้างแทบหลุดเบ้า
นี่คือสี่เทพเจ้าตัวจริงแห่งวงการเพลงจีน
ปกติแล้วรายการวาไรตี้ระดับ S ต่างๆ ทุ่มค่าตัวเป็นสิบล้าน ฝ่ายเดียวกันแทบไม่แม้แต่จะเหลือบตามอง!
แต่เฉินเยี่ยแค่เอ่ยปากก็จะเรียกพวกเขามาเล่นเล่นงั้นเหรอ?
เฉินเยี่ยไม่สนใจความตกตะลึงของพวกเขา
เขาคิดว่าไอ้พวกนี้ดูตลกดี
เขาค่อยๆ หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า ปัดเปิดหน้าจอ
เข้าไปในรายชื่อผู้ติดต่อในวีแชท
ซ่งอวี้ฉีนั่งอยู่ข้างๆ กลัดกลั้นริมฝีปากล่างแน่น
ปกติเฉินเยี่ยเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครต้องเป็นหนี้บุญคุณเขาที่สุด
แต่ตอนนี้ เพื่อเธอ เขากลับใช้บัตรเครดิตความสัมพันธ์ในวงการบันเทิงจนแทบจะหมดวงเงิน
ซ่งอวี้ฉีรู้สึกแสบตาขึ้นมา
"ตื๊ด——ตื๊ด——"
เสียงสัญญาณโทรออกของวีแชทดังขึ้นอย่างชัดเจนในห้อง VIP
เฉินเยี่ยกดสปีกเกอร์โฟนทันที
สามวินาทีต่อมา
"ฮัลโหล? หยา จี๋ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"
น้ำเสียงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างยิ่งยานั้นดังออกมาจากลำโพงโทรศัพท์
คอมเมนต์ในห้องสตรีมอู๋ฮาพุ่งทะลุปรอทอีกครั้ง
"โอ้โห โอ้โห โอ้โห!!!"
"เป็นโจวเจี๋ยหลุนตัวจริง! เสียงนี้ฉันได้ยินแม้แต่ตอนตายก็จำได้!"
"เฉินเยี่ยเรียกเขามาได้จริงๆ เหรอเนี่ย?!"
"แม่จ๋า ลูกคนนี้ประสบความสำเร็จแล้ว! ลูกเห็นเทพเจ้าแห่งวงการเพลงจีนในรายการเที่ยวประหยัด!"
ในห้อง VIP
หวังเจิ้งอวี่บีบต้นขาตัวเองแน่น
"ยุ่งอะไรอยู่ล่ะ เจี๋ยหลุน"
เฉินเยี่ยเอนกายพิงเก้าอี้ น้ำเสียงเหม่อลอย
"ฉันเหรอ? ไม่ได้ยุ่งอะไรเลย"
ปลายสายมีเสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังแปะแปะ พร้อมด้วยเสียงหัวเราะแบบสบายๆ
"ก็เล่นเกมอยู่บ้านทุกวัน บางทีก็เล่นกับเด็กๆ อ้าว! ไปดันเลนกลางสิ เลนกลาง!"