ทั้งสี่คนนั่งลงบนโซฟาในพื้นที่พักผ่อนอันกว้างขวาง
ตากล้องสองคนหดตัวอยู่ที่มุมห้อง
ทำตัวเป็นกล้องวงจรปิดมนุษย์เงียบ ๆ
นิ้วที่แบกกล้องกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
นี่มันฉากสร้างสรรค์ผลงานระดับตำนานที่หาดูได้ยากในร้อยปี ขยันออกอากาศปุ๊บเรตติ้งต้องระเบิดแน่นอน
"มาๆ อย่าซ่อนของกันเลย" เฉินเยี่ยโยกขาไขว้ห้าง ใช้คางชี้ไปที่โต๊ะกาแฟ "พวกนายเขียนค้างไว้เมื่อคืน เอามาให้ฉันดูหน่อย จะเรียกว่าแบบร่างก็เถอะ อย่างน้อยก็มีทิศทางบ้าง"
โจวเจียหลุนถอนหายใจ
คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู แล้วยื่นจอโน้ตให้เฉินเยี่ยดู
"นี่ เขียนมั่ว ๆ ตอนดึกเมื่อคืน ที่จริงตั้งใจจะไปแนวเพลงรักเศร้า พอยิ่งเขียนยิ่งแย่ ตันไปเลย เอาไปดูเป็นตัวอย่างด้านลบก็แล้วกัน"
เฉินเยี่ยรับโทรศัพท์มา
สายตาจับจ้องไปที่เนื้อเพลงสองสามบรรทัดบนหน้าจอ
เพียงชั่วขณะนั้น
เสียงกลไกคุ้นหูดังขึ้นในหัวตรงเวลาทุกครั้ง
"ติ้ง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังช่วยเหลือผู้อื่นในการสร้างสรรค์ผลงาน"
"ตรวจพบแบบร่างครึ่ง ๆ กลาง ๆ ของเป้าหมายโจวเจียหลุน มีความคล้ายคลึงกับเพลงฮิตระเบิดฟ้าของวงการเพลงจีนโลกอย่าง 《ความสุขที่ตกลงกันไว้》 ถึง 40%"
"ระบบได้ล็อกแพ็กเกจเนื้อเพลง ทำนอง และเรียบเรียงฉบับสมบูรณ์ให้โฮสต์อัตโนมัติแล้ว ราคา 10,000 ค่าความนิยม ท่านต้องการซื้อหรือไม่?"
เฉินเยี่ยเลิกคิ้ว
ค่าความนิยมหนึ่งหมื่นแต้มอะไรนี่มันจิ๊บจ๊อย
หลังจากสองวันมานี้ที่ทำกิจกรรมโชว์ฝีมือในอู๋ฮาไม่หยุด
เฉินเยี่ยชำเลืองดูยอดเงินคงเหลือที่มุมขวาบนของแผงระบบตัวเอง
115.8 หมื่น!
เป็นเศรษฐีใหม่ขั้นสุดจริง ๆ
ซื้อ!
"ติ้ง! ซื้อสำเร็จ หักค่าความนิยม 10,000 แต้มแล้ว"
กระแสข้อมูลดนตรีอันมหึมาและประณีตกระแทกเข้าไปในสมองเฉินเยี่ยโดยตรง
《ความสุขที่ตกลงกันไว้》
ตั้งแต่การกดคีย์เปียโนในอินโทร ไปจนถึงการปลดปล่อยอารมณ์ในท่อนฮุก
การเรียบเรียงของทุกโน้ต จังหวะหักมุมของทุกเสียงประสาน
ทั้งหมดก่อตัวชัดเจนในหัวของเขา