ไป่ลั่ววิ่งเหยาะ ๆ ตามไป่อวี่ พลางถามเสียงเบา “พี่ชาย เป็นเพื่อนที่พี่รู้จักจากที่ทำงานเหรอ”
“ไม่ใช่ เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยน่ะ พวกเราสนิทกันดี แล้วก็มีคนหนึ่งเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยของเธอด้วย พี่จะแนะนำให้รู้จัก จะได้ให้เขาช่วยดูแลเธอบ้าง”
“อ๋อ ๆ”
ตอนนี้ไป่ลั่วยังคงยิ้มอยู่ มีเส้นสายก็ย่อมดีกว่าไม่มี
แต่พอเดินเข้าไป เธอก็แทบยืนไม่ไหว
ตรงนั้นมีผู้ชายนั่งอยู่สามคน แถมยังเป็นหนุ่มหล่อทั้งหมด เธอเป็นโรคกลัวหนุ่มหล่อ ไม่กล้ามองพวกเขาเลย
ถึงพี่ชายจะหน้าตาดีเหมือนกัน แต่เห็นจนชินแล้ว เธอเลยไม่เป็นไร
ไป่ลั่วก้มหน้า เดินตามหลังไป่อวี่เงียบ ๆ มือเล็ก ๆ กำสายกระเป๋าเป้แน่นอย่างประหม่า
ไป่อวี่เห็นว่าคนมากันเกือบครบแล้ว จึงเอ่ยแซว “มากันเร็วกันทั้งนั้นเลยนะ”
เวินสายอานเห็นไป่ลั่วเดินตามหลังเขามา ก็ยิ้มแล้วพูดว่า “มีสาวน้อยเดินตามมาด้วยแบบนี้ จะช้าก็ไม่แปลก”
จี้ซั่วโชพูดว่า “เหล่าไป๋ มีแฟนแล้วเหรอ รีบเรียกให้นั่งสิ อย่ายืนกันอยู่เลย”
เฉิงเจิงเสริมว่า “นั่นสิ รีบเชิญเขานั่งเถอะ”
ไป่ลั่วรู้สึกกระอักกระอ่วนยิ่งกว่าเดิม เธอเงยหน้าขึ้นอยากอธิบาย พออ้าปาก ไป่อวี่ก็ชิงพูดเสียก่อน เธอจึงกลืนคำพูดกลับลงไป
“นี่น้องสาวผม เพิ่งปิดเทอมฤดูร้อน ผมเลยไปรับเธอ ก็เลยมาช้านิดหน่อย”
จี้ซั่วโชถามว่า “น้องสาวแท้ ๆ เหรอ หรือว่า...”
ไป่ลั่วเอ่ยเสียงเบา “เป็นน้องสาวแท้ ๆ ค่ะ สวัสดีทุกคน ฉันชื่อไป่ลั่ว ไป่จากไป่อวี่ ลั่วจากลั่วหยางค่ะ”
เวินสายอานลุกขึ้น เดินมาข้าง ๆ ไป่ลั่วแล้วมองเธออย่างพินิจ
“เป็นน้องสาวจริง ๆ ด้วย มา วางกระเป๋าแล้วไปนั่งตรงนั้นเถอะ”
เขาช่วยวางกระเป๋าเป้ของไป่ลั่วให้เรียบร้อย แล้วพาเธอไปนั่งข้างไป่อวี่
เฉิงเจิงหัวเราะ “เหล่าไป๋ ไม่ยักรู้เลยว่านายมีน้องสาวน่ารักขนาดนี้”
“อืม ฉันก็อยู่ข้างนอกแทบตลอด วันนี้ก็มาแทนพ่อเพื่อรับเธอ”
เขากวาดตามองรอบโต๊ะแล้วถามว่า “เอ๊ะ ฉีเจี้ยนล่ะ เขามาหรือยัง”
จี้ซั่วโชตอบว่า “ฉีเจี้ยนตอนนี้เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยหยุนจิง มาช้าหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ”
ตูม—
หัวของไป่ลั่วระเบิดเปรี้ยง เธอเพิ่งได้รับรู้ข้อมูลสำคัญอะไรบางอย่างเข้า
อาจารย์ที่มหาวิทยาลัยหยุนจิงที่พี่ชายพูดถึง คือฉีเจี้ยนเทพเจ้านรกคนนั้นเหรอ
แถมพี่ชายยังคิดจะให้เขาช่วยดูแลเธออีกเหรอ
นั่นไม่เท่ากับเอาชีวิตเธอไปทิ้งหรอกหรือ
ตอนนี้เขาก็ดูแลเธอมากพออยู่แล้ว ถ้ามากกว่านี้ เธอคงรับไม่ไหว
ไป่ลั่ววางมือทั้งสองข้างลงบนโต๊ะ แล้วลุกพรวดขึ้นมา คนที่เหลือทั้งสี่คนหันมามองเธอพร้อมกัน
จี้ซั่วโชถามว่า “น้องสาว เป็นอะไรหรือเปล่า”
ไป่ลั่วได้สติกลับมา ความอับอายถาโถมจนอยากมุดดินหนี แม้แต่จะเงยหน้ามองพวกเขาก็ยังไม่กล้า...
เธอกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย!
เธอกะพริบตารัว ๆ ลูบผม แล้วกำชายเสื้อแน่น ก่อนจะฝืนยิ้มพลางพูดว่า “จู่ ๆ ฉันก็...อยาก...”
ยังพูดไม่ทันจบ สายตาก็เหลือบไปเห็นฉีเจี้ยนเดินเข้ามาพอดี เธอรีบก้มหน้าลงแล้วพูดว่า “ฉัน...ฉันกระหายน้ำนิดหน่อย อยากดื่มน้ำค่ะ”
เธอรีบนั่งลง ตอนนี้เธออยากเป็นมนุษย์ล่องหนจริง ๆ แบบนั้นเขาจะได้มองไม่เห็นเธอ
ไป่อวี่ทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง จึงรินน้ำให้เธอหนึ่งแก้ว
ไป่ลั่วรับแก้วน้ำมา แล้วพูดเสียงเบา “ขอบคุณค่ะพี่ชาย”
“กระหายน้ำก็รินเองสิ”
เธอพยักหน้า
“ค่ะ”
เวินสายอานเห็นฉีเจี้ยนมาแล้ว ก็เดินเข้าไปหาเอง พลางพาดแขนข้างหนึ่งไว้บนไหล่เขา
“อาเจี้ยน วันนี้มาช้าจัง”
ฉีเจี้ยนเป็นคนตรงต่อเวลามาก ปกติต่อให้มาช้าแค่ไหนก็ยังมาถึงตรงเวลา ไม่เคยมาสายแบบวันนี้
“อืม นักศึกษาปิดเทอม งานเลยเยอะหน่อย” เขายกแก้วเหล้าขึ้นเอง “ดื่มลงโทษตัวเองหนึ่งแก้ว”
เวินสายอานตบไหล่เขา “พวกเราเป็นพี่น้องกัน จะถือสาเรื่องแค่นี้ได้ยังไง ไปนั่งตรงนั้นเถอะ”
เขาพาฉีเจี้ยนไปยังที่นั่งข้างไป่ลั่ว ตรงกลางโต๊ะพอดี และเป็นที่เดียวที่ยังไม่มีคนนั่ง
ฉีเจี้ยนเหลือบมองไป่ลั่ว แม้เธอจะก้มหน้าอยู่ เขาก็ยังจำเธอได้
นักศึกษาคนนี้ เขาจำได้แม่น
ส่งการบ้านให้ AI ทำ ฝากคนอื่นเข้าเรียนแทน แล้วยังให้คนอื่นเขียนการบ้านแทนอีก
เวินสายอานอธิบายอยู่ข้าง ๆ “นี่ไป่ลั่ว น้องสาวของไป่อวี่”
ไป่ลั่วถูกเขาจ้องจนตัวสั่น แต่ก็ยังเงยหน้าขึ้น ฝืนใจพูดว่า “ศาสตราจารย์ฉี บังเอิญจังเลยค่ะ”
ไป่อวี่มองทั้งคู่ “พวกคุณรู้จักกันเหรอ”
ไป่ลั่วอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมถึงกระอักกระอ่วนขนาดนี้นะ
ถ้าเป็นอาจารย์คนอื่นก็ยังพอว่า แต่นี่ดันเป็นเทพเจ้านรกที่เอาแต่ให้เธอแก้การบ้านใหม่...
แถมยังจับได้ว่าเธอฝากคนอื่นเข้าเรียนแทน ไม่ให้ใช้ AI ทำการบ้าน แล้วยังไม่อนุญาตให้จ้างคนเขียนแทนอีก
เธอพยักหน้าแล้วอธิบายว่า “เขาเป็นอาจารย์วิชาภาษาจีนโบราณของฉันค่ะ เพิ่งเปลี่ยนมาตอนปีสอง ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญขนาดนี้”
ฉีเจี้ยนนั่งลงข้างเธอ แล้วส่งเสียงรับคำ “บังเอิญจริง ๆ ไม่คิดเลยว่านายจะมีน้องสาวด้วย”
ไป่ลั่ว ไป่อวี่...เขาไม่เคยนึกถึงความเชื่อมโยงตรงนี้มาก่อน
ไป่อวี่ยิ้มแล้วพูดว่า “งั้นก็ดีเลย น้องสาวฉันน่าจะเป็นเด็กดีที่มหาวิทยาลัย นายช่วยดูแลเธอหน่อยนะ ฉันกลัวเธอจะโดนหนุ่มผมทองหลอก”
ฉีเจี้ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เด็กดีเหรอ”
“ใช่สิ น้องสาวฉันเป็นผู้หญิงดีงามมาตั้งแต่เด็ก อยู่บ้านก็เชื่อฟังมาก”
ฉีเจี้ยนเหลือบมองไป่ลั่ว เธอก็ก้มหน้าลงทันที พลางภาวนาให้เขาอย่าเปิดโปงตัวเองเด็ดขาด!
มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย ดูท่าไม่คิดจะแฉเธอ
“ก็ดูเป็นเด็กดีจริง ๆ”
เวินสายอานถามไป่ลั่วว่า “น้องสาว มีแฟนที่มหาวิทยาลัยหรือยัง”
ไป่ลั่วส่ายหน้า
“ยังค่ะ”
เธอแทบไม่มีโอกาสได้คุยกับผู้ชายด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการหาแฟนที่มหาวิทยาลัย
จี้ซั่วโชพูดว่า “พี่ชายเธอกลัวว่าเธอจะโดนหนุ่มผมทองหลอก ถ้าอยากคบใครก็อย่าลืมบอกพวกพี่นะ ต่อไปพวกเราจะเป็นพี่ชายของเธอ จะได้ช่วยดูให้ว่าใครเหมาะไม่เหมาะ”
เฉิงเจิงยกมือขึ้น “ผมเห็นด้วยสุดตัว”
เวินสายอานตบไหล่เขา “มือสองข้างน่ะมีแล้ว แล้วเท้าสองข้างล่ะ”
เฉิงเจิงตอบว่า “ยกไม่ขึ้น...”
คำพูดของเขาทำให้ทุกคนหัวเราะครืน แม้แต่ไป่ลั่วก็ยังอดหัวเราะออกมาไม่ได้
ฉีเจี้ยนเหลือบมองเธอ เธอก็เงียบลงทันที
ไป่อวี่ยกแก้วเหล้าขึ้นแล้วยืนขึ้น “มาเถอะ กว่าจะมีเวลานัดรวมตัวกันได้สักที มาดื่มกันหน่อย”
เวินสายอานว่า “มา ๆ!”
ไป่ลั่วก็ยืนตาม แต่เธอดื่มน้ำส้ม เพราะไป่อวี่ไม่ยอมให้เธอดื่มเหล้า
ทั้งที่เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่พวกเขาก็ยังปฏิบัติกับเธอเหมือนเด็ก แถมยังกลัวว่าเธอจะถูกแกล้งที่มหาวิทยาลัย หรือโดนหนุ่มผมทองหลอกให้คบด้วย
แต่การมีพี่ชาย...ก็ดีจริง ๆ
ระหว่างกินข้าว ไป่ลั่วแทบไม่มีโอกาสแทรกบทสนทนา ได้แต่นั่งคีบกับข้าวกินเงียบ ๆ
พวกเขาคุยกันถึงเรื่องสนุกและเรื่องปวดหัวในที่ทำงาน แต่เรื่องที่น่าสนใจที่สุดกลับเป็นประวัติความรัก
เวินสายอานเคยคบมาห้าคน สี่คนเป็นฝ่ายทิ้งเขา ส่วนอีกครั้งตอนเขาไปหาชู้ของแฟน กลับพบว่าตัวเองต่างหากที่เป็นชู้ สามีของอีกฝ่ายเกือบมาถึงบ้านเพื่ออัดเขา เขาถึงรีบเป็นฝ่ายบอกเลิก เรื่องนี้ทำให้เขาใจฝ่อจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าคบใคร
จี้ซั่วโชเคยคบมาสามคน คนแรกนอกใจเขา คนที่สองเป็นฝ่ายทิ้งเขา ส่วนคนที่คบอยู่ตอนนี้เป็นคนที่สาม ได้ยินว่ากำลังจะพาไปพบครอบครัวแล้ว
เฉิงเจิงเคยคบคนเดียว รักกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยจนถึงวันแต่งงาน เป็นคู่ที่พวกเขาอิจฉาที่สุด แถมยังเตรียมจะแต่งงานกันแล้ว
ส่วนไป่อวี่นั้น ประวัติขาวสะอาด เป็นโสดมาตั้งแต่เกิด
เธอคิดว่าเรื่องของฉีเจี้ยนต่างหากที่น่าสนใจที่สุด ได้ยินว่าเขาเพิ่งคบใครสักคนเมื่อไม่นานมานี้ แถมยังเป็นการคบหาผ่านออนไลน์ด้วย!
เรื่องนี้ทำให้เธอตกใจมาก!