หลินอี้ตวาดเย็นชาลงไป บรรยากาศในที่เกิดเหตุก็เดือดปุดๆ แตกกระจายเลย
พวกพ้องที่แฝงตัวอยู่ในกลุ่มคนจังหวะเหมาะแล้ว รีบออกโรงยุแยงตะแคงรั่วขึ้นอีก
"ไอ้หนุ่มนี่มันเลวจริงๆ! เลวเกินบรรยาย!"
"พี่ชายแท้ๆ มาตามน้องสาวป่วยกลับบ้าน ยังไปขวาง แล้วยังยุให้พี่น้องแตกคอกันอีก นี่หัวใจให้หมากินหรือไง?"
"ทำให้คนชราไม่ได้เห็นหน้าคนในครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย นี่มันบาปหนาเลยนะ! หนุ่มๆ แบบนี้ใจดำอำมหิตจริง!"
พอมีหน้าม้าช่วยปลุกปั่นให้เข้าทาง อคติที่คนเดินผ่านไปมาโดนป้อนไว้ก่อนก็เลยระเบิดเอาดื้อๆ คนที่ยังโลเลอยู่ก็หันไปเข้าข้างพวกนั้นซะงั้น
"โคตรจะไร้สาระ ครอบครัวจะได้กลับมาอยู่กันพร้อมหน้า ยังต้องมาพังเพราะไอ้นี่"
"ดูหน้าตาก็ดีนะ แต่แม่งเห็นแก่ตัวชะมัด ไปขัดขวางไม่ให้คนอื่นได้ทำหน้าที่ลูกที่ดี!"
"รีบหลีกไปเลย อย่าขวางน้องเขากลับบ้าน!"
เสียงด่า เสียงประณาม ดังกระหึ่มไปทั่ว ทุกคนพากันตราหน้าหลินอี้ว่าเป็นคนเลวที่ยุให้ครอบครัวแตกแยก ขัดขวางญาติมิตรกลับมาเจอกัน
ชายสองคนที่ปลอมตัวเป็นพี่ชาย เห็นแบบนั้นแววตาก็ฉายแววดีใจวาบ ถึงเวลาเหมาะสมแล้ว
อารมณ์ของคนเดินถนนถูกปลุกปั่นจนเดือดพล่าน หมดสิ้นการแยกแยะขั้นพื้นฐานแล้ว ถึงตอนนี้พวกมันจะจับตัวจ้าวเจียเจียไปซะงั้น คนก็จะคิดว่าเป็นเพราะครอบครัวร้อนใจ จะไม่ขัดขวาง และจะไม่สงสัยเลย
ทั้งสองคนสบตากันแวบหนึ่ง สื่อสารกันเงียบๆ แววตาทั้งคู่ฉายแววเหี้ยมเกรียมขึ้นพร้อมกัน ไม่เสแสร้งเกลี้ยกล่อมอีกต่อไป เตรียมพร้อมจะกระชากตัวไปต่อหน้าคนเลย
ชายตัวสูงไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกมือขึ้นคว้าแขนจ้าวเจียเจียทันที ส่วนชายตัวเตี้ยก้าวเท้าออกข้าง พยายามจะอ้อมหลินอี้ไปลากจ้าวเจียเจียอีกทาง ทั้งสองคนประสานงานกันดี ลงมือรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่ามืออาชีพ
"ระวัง!"
จ้าวเจียเจียรูม่านตาหดเล็กลง ตกใจจนตัวแข็งไปหมด เผลอตัวร้องเตือนออกมา เสียงเต็มไปด้วยความหวาดระแวง