อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่ทำให้หลินอี้ยังรู้สึกไม่ค่อยแน่ใจ ก็คือระบบของตัวเองที่ยังไม่ตื่นทำงาน
ไม่รู้ว่าการสอบเข้าโรงเรียนนายร้อย เดินเส้นทางนายทหาร จะทำให้ระบบตื่นได้ไหม?
[ติ๊ง!]
[ตรวจพบเป้าหมายหลักของโฮสต์: สมัครสอบเข้าโรงเรียนนายร้อย]
[เข้าเงื่อนไขเบื้องต้นในการกระตุ้นระบบ!]
[สอบเข้าโรงเรียนนายร้อยได้จะถือว่าเข้าเป็นทหาร จะทำการกระตุ้นระบบทั้งหมด!]
ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ หลินอี้ตาลุกวาว แทบจะหลุดขำออกมา
ชัวร์แล้ว!
"งั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว"
"โรงเรียนนายร้อยนี่ ฉันต้องสอบให้ได้แน่!"
"กั๋วตงนะกั๋วตง ข้าจะดูหน่อย คราวนี้ยังจะขัดข้าอีกไหม!"
……
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี
หกโมงตรง หลินอี้ลืมตาตื่นเป๊ะ ตื่นเต็มตาในหนึ่งวินาที ไม่มีอืดอาดเลยสักนิด
เขาพลิกตัวลงเตียง ปัดผ้าปูให้เรียบ จัดมุมให้เข้ารูปด้วยความเคยชิน สองมือพลิกพับผ้าห่มอย่างคล่องแคล่ว สามสองทีก็พับได้เป็นก้อนสี่เหลี่ยมจัตุรัสมีเหลี่ยมคม มาตรฐานก้อนเต้าหู้ วางบนหัวนอนอย่างเรียบร้อย
จัดของส่วนตัวเสร็จ เขาก็เปลี่ยนใส่ชุดฝึกเมื่อวานอย่างง่ายๆ
หลินอี้ผลักประตูออกไป มุ่งตรงไปที่ลู่วิ่งในหมู่บ้านจัดสรร
ห้ากิโลเมตรเอ๋ย ข้ารักเจ้านัก!
วันละหนึ่งนะเจ้าขา ใส่แรงอีกนิด!
ห้ากิโลเมตรนะเจ้าเอ๋ย ช่างมีพลังจริง!
วันไหนไม่วิ่งนะเจ้า คิดถึงเจ้าแทบแย่!
หลินอี้มีคำขวัญดังในหัวขณะวิ่งไปเรื่อยๆ รอบลู่วิ่ง
……
เวลานี้ ที่ห้องอาหารของบ้านตระกูลหลิน พ่อแม่ลูกสามคนนั่งกินข้าวเช้าตั้งแต่เช้าตรู่
หวังซิ่วหลานเห็นลูกชายวิ่งออกไปตอนเช้าแล้ว จึงถือโอกาสที่พ่อลูกอยู่ด้วยกัน เอ่ยเบาๆ ว่า "ดูเหมือนลูกชายจะใจเด็ดเดี่ยวอยากกลับเข้ากรมจริงๆ นะ"
หลินกั๋วตงที่นั่งตรงข้ามได้ยินก็กระแอมเสียงเย็นทันที "หึ จริงใจอะไรกัน ข้าว่าจงใจทำเป็นขยันให้เราดูมากกว่า!"
เขาวางตะเกียบลง หน้าตารู้ทัน "ฉันเป็นพ่อมัน ฉันรู้จักมันดีกว่าใคร"