ทันทีที่คำพูดของจ้าวเต๋อฮั่นสิ้นสุดลง สีหน้าของรุ่นพี่ตัดผมคนนั้นก็เปลี่ยนไปทันที
ส่วนกลุ่มรุ่นพี่ที่ยืนล้อมดูอยู่รอบๆ พากันหัวเราะงอหายก็รีบเก็บสีหน้าขำขันทั้งหมด
ใต้ตึกหอพักที่ครึกโครมพลันเงียบสงัด ทุกคนยืนตัวตรงโดยอัตโนมัติ เก็บท่าทีสบายๆ ที่ใช้แกล้งน้องใหม่ ยกมือทำความเคารพเป็นท่าทหารอย่างพร้อมเพรียง เสียงดังเป็นระเบียบ: "สวัสดีพี่หัวหน้าหมู่!"
ภาพชุดใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัวนี้ ทำเอาพวกน้องใหม่ที่เพิ่งถูกตัดผมทรงประหลาดยืนอึ้งค้างไปหมด
เดี๋ยวนะพวก เอ้า?
รุ่นพี่เรียกน้องใหม่ว่าพี่หัวหน้าหมู่? ถูกแล้วเหรอ!
หลินอี้เห็นดังนั้น รีบยกมือกดเบาๆ: "ไม่ต้องหรอกครับ พี่ๆ ทุกคนเกรงใจเกินไปแล้ว วันนี้ผมก็แค่น้องใหม่มาใหม่"
แต่กลุ่มรุ่นพี่กลับเอาจริงเอาจังเป็นพิเศษ ไม่มีใครยอมลดท่าที
รุ่นพี่ตัดผมที่เป็นหัวหน้ากลุ่มส่ายหัว: "พี่หัวหน้าหมู่ กฎของโรงเรียนนายร้อย ประสบการณ์รากหญ้า 6 ปีของพี่ เป็นทหารเก่าตัวจริง มีอาวุโสกว่าพวกเราที่ฝึกในโรงเรียนอีก ต้องเรียกพี่หัวหน้าหมู่ ก็ต้องเรียก"
พูดจบ เขาก็เก็บปัตตาเลี่ยนในมือทันที โบกมือปล่อยผ่าน: "ทรงผมของพี่เรียบร้อยเกินไป ได้มาตรฐานเครื่องแบบนักเรียนนายร้อย ไม่ต้องตัด ผ่านแน่นอน"
จากนั้น เขาตะโกนบอกน้องใหม่ทั้งหลายว่า: "พวกนายเห็นไหม? นี่แหละทรงผมมาตรฐาน!"
คำพูดนี้ ทำให้พวกน้องใหม่หัวสั้นทรง "แทะหมา" ที่หัวหลุมๆ บ่อๆ สภาพจิตใจพังทลายทันที เก็บกดไว้ในใจไม่หาย
มีคนอดไม่ได้บ่นพึมพำท้วงเบาๆ: "ทำไมอะ? ทรงผมพวกเราสั้นกว่าของเขาอีก ยังบังคับให้เราต้องเกรียน แล้วทำไมเขาไม่ต้องตัด?"
"สองมาตรฐานเกินไปแล้ว เป็นน้องใหม่เหมือนกัน ทำไมเลือกปฏิบัติ?"