พอพูดจบ หัวหน้าหมวดทั้งสามคนก็ชะงักไปพร้อมกัน หันมามองหลินอี้เป็นตาเดียว ด้วยความฉงนสนเท่ห์เต็มอก
หลินอี้จ้องกลับไปทั้งสามคนด้วยสายตาเย็นชา
สมัยที่เขายังรับราชการอยู่ในกองร้อย ทางกองร้อยก็กำหนดไว้เหมือนกันว่า 14 วินาทีคือเกณฑ์ผ่านของการถอดประกอบ แต่ตอนนั้นรุ่นพี่แกนนำทั้งกองร้อยวิ่งเข้าเส้น 13 วินาทีได้อย่างมั่นคงทุกคน ทหารทั่วไปก็ทำเวลาเฉลี่ยได้ราวๆ 13 วินาทีครึ่ง มาตรฐานโดยรวมสูงกว่าตอนนี้ลิบลับ
แต่มาดูหมวดหนึ่งในตอนนี้ หัวหน้าหมวดรุ่นเก๋าสามคน มีเพียงเฉินซานคนเดียวเท่านั้นที่ทะลุ 13 วินาทีได้อย่างแน่นอน ซ่งเหวินได้แค่ลุ้นเอาเส้น จ้าวฮั่นนี่ตามหลังไปไกลเลย มาตรฐานพื้นฐานด้านอาวุธปืนโดยรวมของกองร้อย ถดถอยลงหนักกว่าที่เขาคิดไว้มาก
ลานฝึกเงียบกริบ ทุกสายตามองมาที่หลินอี้
หลินอี้กวาดสายตามองหัวหน้าหมวดทั้งสามที่มีสีหน้าแตกต่างกัน:"ผมดูการถอดและประกอบของทุกคนตลอด เวลาที่พวกคุณใช้มันยาวเกินไป ไม่ใช่เพราะความเร็วมือไม่พอหรอก แต่เป็นนิสัยเล็กๆ น้อยๆ ในรายละเอียดต่างหากที่ถ่วงจังหวะโดยรวม"
"อย่างแรก ตอนถอดซองกระสุน ข้อมือออกแรงแข็งทื่อ การเคลื่อนไหวเกินความจำเป็นเยอะไป ทุกทีมีดีเลย์อยู่ไม่กี่เสี้ยววินาที สะสมไปเรื่อยๆ ช่องว่างมันก็ห่างขึ้นมาแล้ว"
"อย่างที่สอง ตอนดึงสปริงดีดกลับและกล่องกลไกปืน หลายคนมีนิสัยชอบก้มหน้ามองชิ้นส่วน ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นข้อห้ามใหญ่หลวงในสนามรบ มันยังทำให้เสียเวลาอย่างมหาศาลอีกต่างหาก"
"อย่างที่สาม ตอนประกอบกลับเข้าที่ คนส่วนใหญ่ดันแข็งๆ ชนแข็งๆ ไม่ได้แนบไปตามรางของปืน ทำให้เสี่ยงติดขัดผิดพลาดง่ายมาก เมื่อกี้ทหารสองนายของหมวดสามที่ทำเกินเวลา ก็เพราะประกอบผิดตำแหน่งนี่แหละ"
เขาชี้ให้เห็นจุดบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ทุกคนมองข้ามเป็นประจำจนหมด
แต่หัวหน้าหมวดทั้งสามคนในใจยังไม่ยอมแพ้ เอะอะโต้แย้งตรงๆ ก็ไม่เหมาะ เลยคิดจะถือโอกาสตอนสาธิตดูซะเลย ดูว่าผู้หมวดฝึกงานหนุ่มๆ คนนี้จะทำได้แค่พูดอย่างเดียวหรือเปล่า