"เข้ามา" เฉียนคุนเก็บรอยยิ้ม ปรับสีหน้าให้ขรึม
นายทหารนักเรียนคนหนึ่งที่รับผิดชอบประสานงานการรายงานตัวของน้องใหม่ผลักประตูเข้ามา รายงานเสียงเบา: "ครูฝึกครับ พึ่งได้รับแจ้งจากหน่วยสารวัตรทหาร น้องใหม่สาขาเราปีนี้ มีคนไปกอดเล่นกับน้องใหม่หญิงต่างสาขากลางถนนในโรงเรียน ท่าทางสนิทสนมเกินงาม ผิดระเบียบการจัดการนักเรียน โดนสารวัตรทหารจับได้คาหนังคาเขา แจ้งเรื่องมาเรียบร้อยแล้วครับ"
สิ้นเสียง บรรยากาศอบอุ่นในห้องทำงานก็แข็งชา
รอยยิ้มของเฉียนคุนค้างเติ่ง หน้าตาดำลงอย่างเห็นได้ชัด ไฟโทสะพุ่งพรวด: "ไอ้พวกสารวัตรนี่ วันๆ ไม่มีอะไรทำหรือไง จับแม้แต่เรื่องกระจอกแบบนี้!"
ในใจเขารู้ดี น้องใหม่พึ่งเข้าโรงเรียน ยังไม่คุ้นกับกฎระเบียบเคร่งครัดของโรงเรียนนายร้อย ส่วนใหญ่ก็แค่ทำพลาดโดยไม่ตั้งใจ
แต่ในเมื่อสารวัตรจับได้คาหนังคาเขาและแจ้งเรื่องมาแล้ว เรื่องนี้ก็เลี่ยงไม่ได้แล้ว เป็นบันทึกการทำผิดที่ตอกไข่ไว้ ต้องจัดการตามกฎ
การจัดการในโรงเรียนนายร้อย ระเบียบวินัยมาก่อนทุกอย่าง การแสดงความสนิทสนมต่อหน้าธารกำนัล ทำลายภาพลักษณ์และบรรยากาศของโรงเรียน เป็นการทำผิดที่มีระบุชัดเจน
ถ้าไม่เข้มงวดอบรม วิพากษ์วิจารณ์ให้หนัก น้องใหม่พึ่งเข้าก็เหลวไหล ไม่สนใจกฎระเบียบ ชีวิตในโรงเรียนอีก 4 ปีก็จัดการไม่ได้ ต้องเกิดปัญหามากขึ้นแน่
แม่งเอ้ย อย่าให้ฉันจับผิดพวกสารวัตรได้นะ! เฉียนคุนกำหมัดแน่น คิดในใจ
แต่เอาเถอะ น้องใหม่วันแรกก็กล้าทำเรื่องเกินเลยแบบนี้ ถ้าปล่อยไป อีกหน่อยจะเป็นยังไง?
เขาจึงทุบโต๊ะลุกขึ้น สีหน้าเคร่งขรึม: "ไปหอน้องใหม่กับฉัน ถือโอกาสนี้จัดการพวกเด็กใหม่ให้หลาบจำ!"
......
หลินอี้ถือขนม เดินกลับห้อง 602 อย่างไม่เร่งรีบ
ยังไม่ทันก้าวเข้าห้อง ก็ได้ยินเสียงหวังเหว่ยจื้อสบถด่าอย่างเดือดดาล
เขาแอบเปิดประตูเบาๆ เห็นหวังเหว่ยจื้อยืนกลางห้อง หน้าเขียวคล้ำ หน้าอกกระเพื่อมแรง
ตอนนี้กำลังจ้องผ้าห่ม 7 ผืนที่กองเบี้ยวๆ ยุบยับ ไม่ได้เรื่อง มองแล้วชักดิ้นชักงอ