มีใครสักคนพูดขึ้น
หวังชงได้ยินก็หันขวับ สายตามองไปทางที่เหล่านักเรียนชี้
บนลู่วิ่งไกลออกไป มีเงาร่างหกคนกำลังวิ่งตรงมาทางนี้อย่างรีบร้อน ท่าทางลนลาน วิ่งกันระเนระนาด
มีเพียงนักเรียนคนหนึ่งที่ดึงปีกหมวกลงต่ำ วิ่งได้มาตรฐานมาก ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่วิ่งเป็นประจำ
สีหน้าที่เดิมก็หม่นทะมึนอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งมืดครึ้มลงอีกหลายส่วน ในแววตาลุกโชนด้วยโทสะ
วันแรกของการฝึกทหาร หอพักทั้งห้องมาสายยกชุด นี่มันเอาคำว่า'ระเบียบวินัย'มาเหยียบย่ำกับพื้นชัดๆ!
หวังชงโกรธจนเลือดเดือด กัดฟันแน่วแน่ว่าวันนี้พวกนี้ต้องถูกลงโทษขั้นเด็ดขาด ไม่มีทางอภัยให้เด็ดขาด!
ไม่งั้นต่อไปทั้งชั้นจะไร้ระเบียบวินัย ดูแลไม่ได้เลย!
ไม่กี่วินาทีต่อมา หลินอี้และพวกก็วิ่งปรี่มาถึงหน้าแถวกลางสนาม
เพื่อนร่วมห้องทั้งห้าวิ่งจนเหงื่อแตกเต็มหน้า หายใจขาดห้วง ตื่นเต้นจนไม่รู้จะวางมือวางเท้าไว้ตรงไหน
เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งทำใจแข็ง ยกมือทำความเคารพ น้ำเสียงสั่นเครือ
"รายงานครูฝึก! พวกเรา... พวกเรามาแล้ว!"
สิ้นเสียง หวังชงก็ระเบิดอารมณ์ตะคอกใส่ทันที "มาแล้ว? ฉันสั่งให้มารวมตัวกี่โมง! ดูสิตอนนี้กี่โมงแล้ว!"
"วันแรกของการฝึกทหารก็มาสายยกชุด ไม่สนใจระเบียบวินัย ไม่สนใจส่วนรวม นิสัยมักง่ายสุดๆ!"
"ฉันเพิ่งจะวางกฎให้พวกเขาไป ฉันจะบอกพวกแกอีกครั้ง ต่อจากนี้ถ้าใครมาสาย ทำงานล่าช้า ฝ่าฝืนระเบียบการฝึกทหาร จะต้องฝึกเพิ่มเท่าตัว! คนอื่นฝึกหนึ่งเที่ยว พวกแกก็ฝึกสองเที่ยว! คนอื่นพัก พวกแกก็ฝึกต่อ!"
"เพราะฉะนั้น วันนี้ปริมาณการฝึกพื้นฐานของพวกแกทั้งหมด เพิ่มเป็นสองเท่า! คนอื่นฝึกหนึ่งเที่ยว พวกแกหกคนฝึกสองเที่ยว! ฝึกเพิ่มตลอด ห้ามพัก!"