หวังชงเงยหน้ามองอาคารเรียนหลังใหม่นอกหน้าต่าง สนามกีฬาอันกว้างขวาง และกลุ่มนักเรียนวัยรุ่นที่ดูอ่อนเยาว์ เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตริมสนาม ในแววตาอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกหลากหลาย
เด็กหนุ่มสาวช่างดีจริง ๆ
ตั้งแต่เข้ากรมทหารมา ชีวิตประจำวันก็คือการฝึก ฝึก แล้วก็ฝึก ไม่ได้สัมผัสโลกภายนอก ไม่มีข้อมูลอะไรเข้ามารบกวน ในหัวมีแต่เรื่องของกรมทหารเท่านั้น
และตอนนี้ เมื่อได้เห็นใบหน้าของวัยรุ่นที่ยังไม่ผ่านโลกกว้าง สะอาดบริสุทธิ์อีกครั้ง ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักแว่ว ๆ เข้ามาในหู หวังชงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบา ๆ ในใจ
วันเวลาเช่นนั้น มันผ่านไปแล้วและไม่มีวันหวนกลับ
เมื่อรถทหารจอดสนิท คณะครูฝึกทหารทั้งหมดก็ลงจากรถตามลำดับ รูปร่างสูงสง่า แถวเป็นระเบียบเรียบร้อย ทรงพลังน่าเกรงขาม
ผู้นำของโรงเรียนมารอรับตั้งแต่เนิ่น ๆ เข้าไปทักทาย จับมือพูดคุยกันตามมารยาท สรุปความเกี่ยวกับขั้นตอนฝึกวินัยทหาร ข้อกำหนดด้านวินัย และเรื่องความปลอดภัย ตลอดกระบวนการมีประสิทธิภาพราบรื่น
หลังจากที่ทางโรงเรียนจัดการแบ่งงาน ครูฝึกแต่ละคนก็ได้รับมอบหมายให้ดูแลชั้นเรียนของตัวเอง
ภารกิจที่หวังชงได้รับมอบหมาย คือชั้นเรียนที่พิเศษที่สุดในโรงเรียน นั่นคือชั้นเรียนซ้ำชั้น
นักเรียนที่เรียนซ้ำชั้นมีความกดดันสูง ภาระการเตรียมสอบหนัก สภาพจิตใจซับซ้อน แตกต่างจากนักเรียนใหม่ทั่วไป การฝึกวินัยทหารต้องควบคุมความพอดี อดทนชี้แนะ นับว่าเป็นชั้นเรียนที่ต้องใส่ใจเป็นพิเศษ
การมอบภาระสำคัญนี้ให้หวังชงก็มีเหตุผล
เขาเป็นครูฝึกทหารที่หลิวช่างเลือกมาเอง ประสบการณ์โชกโชน!
หลังจากงานประสานงานสิ้นสุดลง ร่างสูงโปร่งดูเย็นชาคนหนึ่งก็ค่อย ๆ เดินเข้ามา