หลินอี้จะไม่รู้ได้ยังไงว่าไอ้หมอนี่คิดจะทำอะไร?
เขาเลยยิ้มแล้วแซวทันที: "หัวหน้าหมู่เก่าเอ๊ยหัวหน้าหมู่เก่า ผ่านมากี่ปีแล้ว นิสัยนายไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ โคตรจะเล่ห์เหลี่ยมจัด"
"ไปไกลๆ เลย!" หลิวช่างด่ากลับทั้งหัวเราะ "ฉันจะเล่ห์เหลี่ยมไปกว่าแกได้ยังไง? เพื่อจะกลับมาหาเราแล้วปิดบังทุกคน แกวางแผนมาถึงสี่ปีเต็ม แฝงตัวมานานขนาดนี้ ไม่เผยแม้แต่ร่องรอย พวกเราทุกคนโดนแกหลอกจนมิด!"
พอนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็อยากด่าหลินอี้ขึ้นมาทันที
ไอ้หมอนี่ ทำไมไม่บอกเขาล่วงหน้าสักหน่อยล่ะ? ถ้าบอกไว้ เขาจะได้ทำเรื่องให้เนียนกว่าเดิม ให้จ้าวหมิงฮุยถูกกลบเกลื่อนไปเลย
แล้วยังจะได้ประสานงานกับหลินอี้อีกด้วย
พอมาถึงตอนนี้ ตัวเองดันเป็นคนรองสุดท้ายที่รู้ แถมลี่เจิงกับโจวเหลยยังรู้ก่อนเขาอีก
หลินอี้หัวเราะคิกคัก แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ น้ำเสียงเรียบเฉย: "ไม่ต้องรีบ รอผู้กองจ้าวกลับมาก่อน พวกเราต้องวางแผนกันให้ดี ปูเรื่องให้เป็นขั้นตอน จัดฉากใหญ่ให้มันเด็ดไปเลย"
"ยอมแล้ว ยอมจริง ๆ" หลิวช่างส่ายหัวแล้วหัวเราะออกมาอย่างชื่นชม "เรื่องเล่นเกมส์ซ่อนเงื่อน กดไพ่ตายไว้ใต้วงแขน ต้องยกให้แกจริง ๆ โคตรจะแบล็ก"
พูดจบ ทั้งคู่สบตากัน พร้อมกันหัวเราะออกมาอย่างรู้กันดี
......
ที่บ้านของจ้าวหมิงฮุย
วันหยุดใกล้จะจบลงเต็มที
การพักร้อนเดือนกว่า ๆ นี้ สบายจริง ๆ และผ่อนคลายมากด้วย
เพราะไม่กี่ปีมานี้เขายุ่งกับเรื่องกองทัพมาโดยตลอด ยุ่งกับการเลื่อนขั้น ยุ่งกับการปฏิรูปเขตทหาร ยุ่งกับเรื่องใหญ่เล็กน้อยสารพัด จนไม่มีเวลาให้ครอบครัวเลยแม้แต่นิด
ส่วนการพักร้อนในครั้งนี้ เขาตั้งใจจะชดเชยช่วงไม่กี่ปีที่ขาดหายไปกับครอบครัวให้หมด จึงได้ลาหยุดยาวถึงสองเดือนทีเดียว
พอเห็นว่าวันหยุดเหลืออยู่ไม่กี่วันแล้ว ยังไงก็อดคิดถึงไม่ได้หรอก แต่เขาก็ตั้งใจจะใช้ช่วงวันหยุดที่เหลืออยู่ไม่กี่วันนี้ผ่อนคลายเต็มที่ และใช้เวลากับครอบครัวให้คุ้มที่สุด